iMenn (เม่น)

มีเรื่องจะเล่า มีรูปจะลง แต่รู้สึกว่ามันนานจนจับต้นชนปลายไม่ถูก
เลยนึกถึงคำ “วาบความคิด” ของคุณอาจินต์ ปัญจพรรค์
ขอถ่ายทอดเป็นบางความคิด ที่ไม่ประติดประต่อกันละกันนะครับ

ถ้าหากเธอจะคิดถึงฉํน
ในวันที่เราไกลห่าง

ดูท่าว่า ถ้อยคำก่นด่า และทวงถาม จะเป็นแรงบันดาลใจอันใหญ่หลวง ให้ไอ้เม่นมานั่งพรมนิ้วอวบๆบนแป้นพิมพ์ดีดนี่อีกครา ซึ่งก็ออกจะละอายมิน้อย เมื่อคิดว่า เรื่องที่จะบันทึกนี่มันเป็นเหตุการณ์เมื่อสัปดาห์แล้วนี่หว่า

เคยเขียนถึงทรรศนะในเรื่องชะตากรรมไปบ้าง เมื่อได้ศึกษาเพิ่มเติม (จากหมอดูหลายท่าน) ก็คิดว่า ควรต่อด้วยทรรศนะของโชคและเคราะห์ซะหน่อยดีกว่า

จนกระทั่งนึกได้ว่า ไอ้หนังสือที่อยากจะเขียนถึงเนี่ย (Veronika Decides to Die) ไอ้เก๋มันตบไปอ่านโว้ย …
เวลาก็ล่วงมาหลายวันทีเดียว…

ช่วงนี้มีงานอะไรต่อมิอะไรเข้ามาพอควร แต่หลายเรื่องที่คิดว่าน่าสนใจนั้น พี่กล้าก็รีบดักคอไว้ก่อนแล้วว่า อย่าเอาไปลงเว็บนะโว้ยเม่น มันเป็นความลับทางธุรกิจ

มันเป็นค่ำคืนที่สวยงาม และ ขมขื่น เมื่อเพื่อนคนหนึ่งมีปัญหากับแฟน และเพื่อนอีกคนหนึ่งเอารูปคู่หมั้นมาอวด – เชิญชวนไปงานหมั้น

ดูท่าว่าไอ้เม่นเริ่มใกล้จะอดตายเสียแล้ว ดังนั้นขอความเห็นใจพ่อแม่พี่น้องให้ไอ้เม่นได้โปรโมทเว็บบ้างเถิด ThePenguinDesign.com ขอรับ

ห่างหายไปเสียหลายหน
กับชีวิตวกวน จนใจหาย
…

เสกสรรค์ ประเสริฐกุล เคยเขียนบางข้อความไว้ในหนังสือ “วิหารที่ว่างเปล่า” ของเค้า พูดถึงการชอบใช้ชีวิตแบบ “ลำพัง” ว่า เค้าต้องมีเวลาอยู่คนเดียว ต้องมีเวลาเดินป่า ฯลฯ ไม่ว่าจะเป็นช่วงใดของชีวิต