ทำมายไอ้เม่นมันถึงขี้เกียจได้ขนาดนี้
วันนี้ทำงานนิดๆหน่อยๆ
อัพเดทเว็บนิดๆหน่อยๆ

วันนี้ เซ็ง เหนื่อย ไม่ทราบสาเหตุ
ทั้งๆที่ก็ไม่มีเรื่องอะไรให้หนักใจ (นอกจากคิดว่า ควรลดความอ้วนได้แล้ว ไม่งั้นมันจะอยากนอนตลอดเวลา :P)

ผมคิดว่า ชะตากรรม หรือ พรหมลิขิต หรือ โชคชะตา อะไรก็แล้วแต่ อยู่บนพื้นฐานของสมการ ชะตากรรม = กรรม + ชะตากรรม

แต่ที่รู้สึกดีๆ และ ครึ้มใจในเช้านี้นั้น ก็เพราะเพิ่งได้รับจดหมายจากไอ้เหี้ยแมน ที่มาไกลถึงน็อททิงแฮม ประเทศอังกฤษ เพื่อกล่าวถ้อยคำของความคิดถึง และขอบคุณเว็บไอ้เม่นด๊อทคอม

”… แม้นิยายเรื่องนี้จะมิได้เบาสมอง แต่ก็มิได้หมายความว่า มันจะพลอยมิได้ตลกและมิได้สนุกไปด้วย หรือพูดกลับกัน คือการตลกและสนุก ไม่จำเป็นต้องมีเฉพาะในเรื่องเบาสมองเท่านั้น วรรณกรรมไทยและหนังไทยไม่ควรจำกัดตัวเองอยู่ในกรอบแคบๆกันน่าอึดอัด …”

ปีใหม่คราวนี้ไปเที่ยวแพกัน เพราะดูจากตัวเลือกแล้ว การไปภูเขานั้นจะเหนื่อย ส่วนการไปทะเลนั้นหนาวไป เพื่อนๆวิศวะที่คิดแค่ว่าจะเปลี่ยนที่กินเหล้า ก็เลยตกลงไปกาญจนบุรีกัน

หลังจากเป็นโรคกระเพาะติดต่อกันมาแสนนาน ไอ้วิทย์ เพื่อนผู้เป็นหมอ ก็เริ่มซักอาการ และพบว่าไอ้เม่นควรจะเปลี่ยนพฤติกรรมซะบ้าง

งานคราวนี้ จัดที่ร้าน รถเสบียง ถ.พระราม 6 วันที่ 22 ธ.ค. 2544 18.00 น. นะครับ มีเพื่อนยืนยันว่าไป ประมาณ 30 กว่าคนแล้วนะครับ (ข้อมูลจากไอ้วิทย์)

“ตามสัญญาครับ เมื่อ Server มีปัญหาซ้ำ ผมจะเปลี่ยน Server ใหม่ให้คุณเม่น เป็น Server ตัวที่ดีที่สุดของเรา”

”… มิตรภาพนั้นเหมือนเครื่องปั้นดินเผา แตกแล้วต่อใหม่ได้
แต่ความรักนั้นเหมือนดั่งกระจก แตกแล้ว สิ้นสุดกัน …”