กลับมาเจอกันอีกครั้งหนึ่ง
กลับมา เจอกัน อีกครั้งหนึ่ง มิอาจรู้ ว่าคิดถึง แค่ไหน
ชีวิต วกวน วุ่นวาย แต่ยินดี ที่ได้ เจอกัน
ก็เลยรักเธอ
วันนึงในสมัยหัดทำเพลงกันใหม่ๆ พัชมาเล่นเปียโนที่บ้าน แล้วก็เขียนทำนองทิ้งไว้ อีกหลายปีหลังจากนั้นตอนที่อยู่อเมริกา ผมจึงนึกอยากเขียนเพลงขึ้นมา
หนังสือหลายเล่มที่เพิ่งซื้อสัปดาห์ก่อน
หลังจากเขียนเตือนตัวเองว่า “อย่ามัวแต่อ่านหนังสือ ให้อ่านใจ” ก็กลับบังเอิญได้มีโอกาสไปซื้อหนังสือพอดีเมื่อสัปดาห์ก่อน หลังจากไม่มีโอกาสช้อปปิ้งมาเป็นเดือน
รถพัชโดนชน
รถพัชโดนชนแล้วหนี ตอนกลางคืนที่พัชไปหาหมอ แถวๆ R.C.A.
อย่ามัวแต่อ่านหนังสือ ให้อ่านใจ
ขึ้นต้นบันทึก ด้วยคำสอนจากพระวัดป่าที่เคยบันทึกไว้หลายปีก่อน คงจะเป็นเพราะช่วงนี้อ่าน Feed เยอะมากไปหน่อย มีข่าวสารมากมายที่กำลังปรากฏขึ้นในโลก แล้วเราก็ดันมัวแต่วิ่งตามมัน


