ชีวิตมานต้องเดินตามหาความฝานนน
สุนทรพจน์ ของ Steve Jobs เมื่อหลายเดือนก่อน อ่านแล้วหัวใจเต้นแรง และมีกำลังใจเช่นเคย สมกับที่เขียนไว้ใน Steve’s Resume ว่า That “vision thing”, public speaking, motivating teams, and helping to create really amazing products.
Jonathan Ive แบบว่า เพิ่งเห่อน่ะ
เพิ่งรู้จักและเพิ่งเห่อ ดีไซเนอร์เท่ที่สุดในโลก Jonathan Ive เนื่องจากเพิ่งได้อ่านสัมภาษณ์ตั้งแต่ปีมะโว้ ที่ macdd.com (ภาษาไทย) หรือที่ designmuseum.org (ภาษาอังกฤษ) เลยขอนำบางส่วนมาเสนอ
กระผม, Apple Computer, และนายสตีฟ จ๊อบส์
เรื่องราวของกระผม, Apple Computer, และนายสตีฟ จ๊อบส์
เมื่อความฝันมาเคาะประตูบ้าน
จำได้ว่าเป็นวาบความคิดแรกที่เกิดขึ้นหลายเดือนก่อน เมื่อมีคนติดต่อมาว่า สนใจจะทำเพลง หรือ ออกเทปไหม? ในขณะที่ตอนนั้น กำลังเริ่มโปรเจ็คทำอนิเมชัน และ เพลงประกอบ
ว่าง = ไม่ดิ้นรน
“ไอ้เม่น เดี๋ยวนี้มึงกลายเป็นเครื่องบำบัดความเหงาให้เพื่อนๆไปแล้วหรือวะ?”
คำอุทานจากไอ้อัค เมื่อรับทราบว่าไอ้เม่นตอนนี้ คิวเยอะอย่างกับดาราฮอลิวูด ต้องไปสลอนในที่ต่างๆ แล้วแต่ใครกำลังว่าง จนแทบไม่ค่อยได้กลับบ้าน
เรียนต่อ? : ความลับของชีวิต
ห่างหายไปเสียนาน ข้าพเจ้ามิได้หมดเรื่องที่จะเขียนหรอกขอรับ แต่มีบางเรื่องที่ยังเขียนไม่ได้ต่างหาก
บางเรื่องที่ต้องใช้เวลาคิด ตัดสินใจ รวมถึงความโอหังที่ยังไม่อยากได้ยินคำปรึกษา หรือ ปลอบประโลมตามมารยาท
จดหมายจากแดนไกล : ตุ๊ดเหลาสลัดกระโปรง
แต่ที่รู้สึกดีๆ และ ครึ้มใจในเช้านี้นั้น ก็เพราะเพิ่งได้รับจดหมายจากไอ้เหี้ยแมน ที่มาไกลถึงน็อททิงแฮม ประเทศอังกฤษ เพื่อกล่าวถ้อยคำของความคิดถึง และขอบคุณเว็บไอ้เม่นด๊อทคอม
หนังสือ : ขุมทรัพย์ที่ปลายฝัน
เนื้อเรื่องกล่าวถึงคนที่พบกับความฝันตัวเอง และ พยายามจะเดินไปตามความฝันนั้น แม้ตอนจบจะงดงามเกินชีวิตจริงไปซักหน่อย แต่อุปสรรค และเรื่องราวระหว่างทาง ที่เดินไปหาความฝัน ผมว่ามันสมจริง



