Results

งานคราวนี้ จัดที่ร้าน รถเสบียง ถ.พระราม 6 วันที่ 22 ธ.ค. 2544 18.00 น. นะครับ มีเพื่อนยืนยันว่าไป ประมาณ 30 กว่าคนแล้วนะครับ (ข้อมูลจากไอ้วิทย์)

”… มิตรภาพนั้นเหมือนเครื่องปั้นดินเผา แตกแล้วต่อใหม่ได้
แต่ความรักนั้นเหมือนดั่งกระจก แตกแล้ว สิ้นสุดกัน …”

แต่ในเมื่อเพื่อนๆบดินทร์ได้นัดกันเสียดิบดีมาก่อน-นานหลายเดือน ก็เป็นเรื่องยากเหลือเกินที่จะปฏิเสธการเที่ยวอันหอมหวาน อิอิอิ

มีปลาตัวหนึ่ง อยู่ในสระที่กว้างใหญ่ อุดมสมบูรณ์ และมีสังคมของปลาอันซับซ้อน อะไรๆก็ดีทุกอย่าง แต่มันเสือกคิดว่า ตัวเองเป็นนก

“ไอ้เม่น กูบอกมึงแล้ว..
มึงมีความสุขดีอยู่แล้ว…”

เมื่อวานเพิ่งไปดู IL MARE มา.. หนังเกาหลีที่ตอนแรกดูไตเติลแล้วก็รู้สึกว่า น้ำเน่าแบบเอเชีย ชัวร์ แต่เพื่อนๆหลายคนได้ไปดูแล้วก็บอกว่า จงไปดูเสียเถอะ ดีมากๆๆๆๆ เดี๋ยวมันจะออกจากโรงเสียก่อน

ย้อนกลับไปอ่านที่เขียน 2-3 วันนี้ รู้สึกมันถ่อยๆพิกล อย่ากระนั้นเลย ก่อนที่จะเขียนอะไรจรรโลงใจ ของคั่นด้วยภาพงานเก่าๆที่กระผม (และไอ้หยี) เคยทำสมัยมหาวิทยาลัย ละกันนะ

ราวกับคลื่นลมอันสงบนิ่ง ก่อนที่พายุใหญ่กำลังจะพัดมา
และไอ้เม่นดันเอาเวลานั้น มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อ เขียนไดอารี่อ้อนหลาย

แล้วกาลต่อมา เราก็เยื่องย้ายมวลสารไปที่ โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง ไอ้เม่น อัค ปุ้ย เก๋ และมีท่านโน้ตมาสมทบภายหลัง (ตัวผู้ล้วน) เป็นธรรมดาที่ ไอ้พวกนี้ต้องคุยเรื่องงาน เพราะ ตอนทำงาน มันเสือกไม่คุยกัน

เพื่อนคนหนึ่งเลิกกับแฟน..(ความจริงไม่ใช่เพื่อนแค่คนหนึ่ง แต่ขอยกตัวอย่างแค่เพื่อนคนหนึ่ง) แม้มิใช่หน้าที่ แต่เราก็รู้กันดีว่า “นี่เป็นเวลาฉลองที่มิอาจปลีกตัวได้” อีกครั้ง วันนี้จึงต้องไปร่ำสุรากันอีกหน อิอิอิ