“ไอ้เม่น กูบอกมึงแล้ว..
มึงมีความสุขดีอยู่แล้ว…”

เมื่อวานเพิ่งไปดู IL MARE มา.. หนังเกาหลีที่ตอนแรกดูไตเติลแล้วก็รู้สึกว่า น้ำเน่าแบบเอเชีย ชัวร์ แต่เพื่อนๆหลายคนได้ไปดูแล้วก็บอกว่า จงไปดูเสียเถอะ ดีมากๆๆๆๆ เดี๋ยวมันจะออกจากโรงเสียก่อน

ย้อนกลับไปอ่านที่เขียน 2-3 วันนี้ รู้สึกมันถ่อยๆพิกล อย่ากระนั้นเลย ก่อนที่จะเขียนอะไรจรรโลงใจ ของคั่นด้วยภาพงานเก่าๆที่กระผม (และไอ้หยี) เคยทำสมัยมหาวิทยาลัย ละกันนะ

” If a picture paints a thousand words,
then why I can’t paint you?
The words will never show the you I’ve some to know …”

ราวกับคลื่นลมอันสงบนิ่ง ก่อนที่พายุใหญ่กำลังจะพัดมา
และไอ้เม่นดันเอาเวลานั้น มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อ เขียนไดอารี่อ้อนหลาย

แล้วกาลต่อมา เราก็เยื่องย้ายมวลสารไปที่ โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง ไอ้เม่น อัค ปุ้ย เก๋ และมีท่านโน้ตมาสมทบภายหลัง (ตัวผู้ล้วน) เป็นธรรมดาที่ ไอ้พวกนี้ต้องคุยเรื่องงาน เพราะ ตอนทำงาน มันเสือกไม่คุยกัน

เพื่อนคนหนึ่งเลิกกับแฟน..(ความจริงไม่ใช่เพื่อนแค่คนหนึ่ง แต่ขอยกตัวอย่างแค่เพื่อนคนหนึ่ง) แม้มิใช่หน้าที่ แต่เราก็รู้กันดีว่า “นี่เป็นเวลาฉลองที่มิอาจปลีกตัวได้” อีกครั้ง วันนี้จึงต้องไปร่ำสุรากันอีกหน อิอิอิ

ใช่แล้ว วันนี้ไอ้เม่นมันริจะเขียน ไดอารี่ออนไลน์ เหอ เหอ เหอ …[เพื่อกันความเข้าใจผิดในคำว่า ไดอารีออนไลน์ กระผมจะเรียกว่า บันทึกบนเน็ต ละกัน เพราะกระผมยืนยันได้เลยว่า จะไม่เขียนทุกวันอย่างแน่นอน]