ผมเป็นพวกมีความสุขกับการได้เข้าใจตัวเอง คือย่ิงค้นหาว่าตนเองชอบทำอะไร ควรทำอะไร และวางแผนร้อยแปดให้ได้ดั่งใจ – แล้วมีความสุข

คุณ mk ได้กระตุ้นความอยากเขียนบันทึกไว้ตั้งแต่นานแสนนานสำหรับคนเขียนบล็อก แต่เพียงชั่วผีเสื้อกระพือปีกสำหรับคนเกียจคร้านและวุ่นโคตร ในเรื่องราวเมื่อคุณ mk และทีม SIU มาเยี่ยม iSchool ออฟฟิศกระผม

ขึ้นต้นบันทึก ด้วยคำสอนจากพระวัดป่าที่เคยบันทึกไว้หลายปีก่อน คงจะเป็นเพราะช่วงนี้อ่าน Feed เยอะมากไปหน่อย มีข่าวสารมากมายที่กำลังปรากฏขึ้นในโลก แล้วเราก็ดันมัวแต่วิ่งตามมัน

ขอเลียนแบบคุณปู๊ด ในการถ่ายทอดประสบการณ์ชีิวิตธุรกิจในระยะที่ผ่านมา แม้ค่อนข้างจะคนละแนว เพราะกระผมไม่สันทัดในการทำงานกับคนงาน หรือธุรกิจที่โหดร้ายอย่างการรับเหมาก่อสร้าง

เคยเขียนถึงทรรศนะในเรื่องชะตากรรมไปบ้าง เมื่อได้ศึกษาเพิ่มเติม (จากหมอดูหลายท่าน) ก็คิดว่า ควรต่อด้วยทรรศนะของโชคและเคราะห์ซะหน่อยดีกว่า

มันเป็นคำอุทานแรก และคำอุทานเดียว ที่ชำแรกมาในก้นบึ้งแห่งสัมปชัญญะ เมื่อไอ้เม่นได้กระทำชำเราแก่ข้อมูลใน HARDDISK 30 GB อันบรรจุข้อมูลส่วนตัว-ทั้งหมดของชีวิต-อยู่ 20 GB

จู่ๆ คำเชื้อเชิญที่ไม่ได้คาดคิด ก็ผ่านมาทางโทรศัพท์ของผม ในช่วงที่ทั้งงานยุ่ง และ ความคิดยุ่งๆ

ผมคิดว่า ชะตากรรม หรือ พรหมลิขิต หรือ โชคชะตา อะไรก็แล้วแต่ อยู่บนพื้นฐานของสมการ ชะตากรรม = กรรม + ชะตากรรม