Results

คุณจี้และกล้อง iPhone 3GS กับโปรแกรม Toy Camera สุดโปรดของเธอ ถ่ายซะสวยเชียว กระผมเลยต้องตบมาประกอบบล็อกซักเล็กน้อย

มาอยู่ปายได้ 2-3 เดือนแล้ว บินเข้ากรุงเทพฯ บ่อยมากในช่วงแรก เพราะการงานและนัดหมายค้างคา ตอนนี้พยายามให้เหลือเดือนละ 2 ครั้ง พบว่า พอเป็นไปได้

เขียนเพลงเสร็จหลังจากเดทแรกกับรมิดา พยายามเกลี้ยกล่อมตัวเองว่าอย่าเพิ่งเผยแพร่ เพราะตามสถิติ แต่งเพลงให้สาวนั้นจะแห้ว 100%

เราคุยกันครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายนของปีที่แล้ว แต่นั่นก็เพราะเธอทำบราวนี่มาในงาน ReadCamp และกระผมก็กินขนมเธอตามสัญชาติญาณเท่านั้น

จะเห็นว่า ยิ่งทำ ยิ่งไม่มีเทคนิคภาพ แค่เอารูปมาวางเฟดๆ จนจะกลายเป็นสไลด์โชว์จริงๆ ซะแล้ว แต่กระนั้น ด้วยเสียงที่พัชทำมาอย่างดี และเรื่องราวที่ซึ่งโรแมนติค ดราม่า น้ำตาร่วง ก็เลยทำให้พรีเซนต์แต่งงานนี้ซึ่งซะเหลือเกิน

วินาทีที่ผมและเธอบอกเลิกกัน ผมไม่ได้ปวดร้าวเสียใจ เลยคิดว่า บางที ผมอาจจะก้าวข้ามพรมแดนของความรักไปแล้ว

มีเหตุให้ต้องทำ Present แต่งงาน ให้คนนู้นคนนี้อยู่เรื่อย ล่าสุดทำให้ท่านโน้ตเพื่อนรัก ก่อนทำโน้ตเอาพรีเซ้นท์ทั้งหลายไปดู แล้วก็บอกว่า “กูว่าที่มึงทำอันแรกดีสุดนะ หรือว่าหลายปีนี้ฝีมือมึงไม่พัฒนาขึ้นเลยงั้นรึ?”

…แล้ววันหนึ่ง จู่ๆ ต้นกล้าก็กลับโตออกมาทะลุกระป๋อง มันไม่แข็งแกร่งเหมือนตอนเป็นเมล็ดอีกแล้ว แต่โลกใบเดิมนี้ ก็กลับสวยงามขึ้นอย่างประหลาด…

เพลงนี้แต่งให้หญิงสาวคนหนึ่ง เมื่อปลายปี 2003 ตอนที่เริ่มคบกันใหม่ๆ ไอ้พัชรฟังแล้วชอบแต่อยากให้แก้เนื้อบางส่วน + เรียบเรียงใหม่ ทำเสร็จเลยไปอัดที่บ้านยอด นับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รู้จักผู้คนใน www.Patid.com

เราเริ่มคบกันเมื่อประมาณปลายเดือนตุลาคมปีที่แล้ว หลังจากเป็นเพื่อนกันมาประมาณสิบกว่าปี ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น เพื่อนผู้อยู่อเมริกาได้ให้กระผมช่วยจีบเธอ แต่เมื่อผมกลับมาเมืองไทยและได้คุยกับเธอแล้ว ก็ตัดสินใจจีบเธอเอง