คุณศุ บุญเลี้ยง เคยเขียนเพลงไว้อย่างน่าฟังว่า “ที่บนภูเขา หรือ ทะเลไกล ชอบที่ไหน ชอบที่มีเธอ” นัยว่า ชอบไปหมด ทั้งเที่ยวภูเขา และ เที่ยวทะเล เพราะสาเหตุสำคัญไม่ได้อยู่ที่สถานที่ ทว่าอยู่ที่คน

ขอเลียนแบบคุณปู๊ด ในการถ่ายทอดประสบการณ์ชีิวิตธุรกิจในระยะที่ผ่านมา แม้ค่อนข้างจะคนละแนว เพราะกระผมไม่สันทัดในการทำงานกับคนงาน หรือธุรกิจที่โหดร้ายอย่างการรับเหมาก่อสร้าง

ทริปคราวนี้เกิดขึ้นเพราะแม่บอกว่า บินมาหาบ้างสิ อยู่อเมริกาเกือบครึ่งปีแล้วนะ ผมคิดว่า คงจะผัดผ่อนได้ยาก และก็เริ่มมีเงินซื้อตั๋วเครื่องบินบ้างแล้ว ก็เลยตัดสินใจรีบไปในช่วงก่อนเปิดเทอมซัมเมอร์

ทริปนี้เกิดขึ้นจากโรเบิร์ต (ชาวอเมริกันผู้เป็น step-father ของกระผม เพราะแต่งงานกับแม่กระผม แม้ว่าจะหย่ากันไปแล้ว) ติดต่อมาว่า สนใจงานทางด้านวิศวกรรม+งานขายเกี่ยวกับระบบคอลโทรลแสงสว่างไหม?

วันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ : ล่องแก่งน้ำเข็กที่เพชรบูรณ์ (ความยากระดับ 3-5 !! – สูงสุดคือระดับ 7 , เห็นว่าเมืองไทยมีสูงสุดแค่ระดับ 6) สูดอากาศดีๆ กินของอร่อยๆ บ้านพักน่ารัก มีเรือให้พาย โอ้ว บรรเจิด

เก็บของลงกระเป๋า
เตรียมไปธุระที่เพชรบูรณ์ (ล่องแก่ง)

ถ้าหากเธอจะคิดถึงฉํน
ในวันที่เราไกลห่าง

ดูท่าว่า ถ้อยคำก่นด่า และทวงถาม จะเป็นแรงบันดาลใจอันใหญ่หลวง ให้ไอ้เม่นมานั่งพรมนิ้วอวบๆบนแป้นพิมพ์ดีดนี่อีกครา ซึ่งก็ออกจะละอายมิน้อย เมื่อคิดว่า เรื่องที่จะบันทึกนี่มันเป็นเหตุการณ์เมื่อสัปดาห์แล้วนี่หว่า

ชาดกเรื่องสุดท้ายก่อนจะเกิดเรื่องราวของเจ้าชายสิทธัตถะนั้น แม้นักสิทธิมนุษยชนจะกังขาต่อแนวคิดการบริจาคลูกเมียของพระเวสสันดร แต่อย่างไร เรื่องราวของชูชก ผู้ตกอยู่ในวังวนแห่งบริโภคนิยม ก็เป็นที่สอนใจแก่ลูกหลานทุกสมัย

ปีใหม่คราวนี้ไปเที่ยวแพกัน เพราะดูจากตัวเลือกแล้ว การไปภูเขานั้นจะเหนื่อย ส่วนการไปทะเลนั้นหนาวไป เพื่อนๆวิศวะที่คิดแค่ว่าจะเปลี่ยนที่กินเหล้า ก็เลยตกลงไปกาญจนบุรีกัน