แซวกันหลายๆ ครั้งในหมู่ทีม TiGER iDEA ว่าเราน่าจะทำหลักสูตรพื้นฐานของคนเริ่มทำงานใหม่ๆ (อาจจะเน้นไปทางด้านไอที เพราะเราทำงานกันด้านนี้) แต่คิดไปมา จะทำจริงจังก็เยอะไป เอาเป็นว่าบันทึกไว้ขำๆ ละกัน

(บันทึกนี้มีศัพท์เทคนิคสูง ไม่ Geek อาจไม่ Get/บันทึกนี้จะปรับปรุงข้อมูลไปเรื่อยๆ จนกว่าจะจบงาน)

หญิงสาวโนเนะเค้าบ้าตุ๊กตาตาบอด (blind เอ๊ย blythe) กัน คุณพัชรตอนนี้ก็กำลังเห่อไอคอนตาใสปิ๊งอยู่ ถึงกับสร้างแคมเปญ “ซาบซึ้งทุกแห่งหน หรือ Spread Saab Sueng > SSS” เลยทีเดียว

ข้าพเจ้าเพิ่งตระหนักว่า เสื้อที่ข้าพเจ้าสามารถใส่ออกนอกบ้านได้โดยกระดุมไม่ปริหลุดออกไปเสียก่อนนั้น เหลืออยู่ราวสิบกว่าตัว และ 8 ตัวนั้นมีสีแดง

ข้าพเจ้าไม่ได้อ้วนขึ้น แลเสื้อแดงของข้าพเจ้าก็ไม่ได้หดลง กระนั้นข้าพเจ้าคงไม่ได้ใส่เสื้อแดงของข้าพเจ้าอีกนานทีเดียว

ผมเป็นพวกมีความสุขกับการได้เข้าใจตัวเอง คือย่ิงค้นหาว่าตนเองชอบทำอะไร ควรทำอะไร และวางแผนร้อยแปดให้ได้ดั่งใจ – แล้วมีความสุข

จะเห็นว่า ยิ่งทำ ยิ่งไม่มีเทคนิคภาพ แค่เอารูปมาวางเฟดๆ จนจะกลายเป็นสไลด์โชว์จริงๆ ซะแล้ว แต่กระนั้น ด้วยเสียงที่พัชทำมาอย่างดี และเรื่องราวที่ซึ่งโรแมนติค ดราม่า น้ำตาร่วง ก็เลยทำให้พรีเซนต์แต่งงานนี้ซึ่งซะเหลือเกิน

นั่งทำ เว็บ “อ่าน” ให้กับท่านจ๋ง แล้วก็พลันขำก๊าก
เออหนอ คนคิดรูปนี้นี่มันสมเป็นทีมงาน “อ่าน” จริงๆ

ภาษานั้นกำหนดกรอบวิธีคิด และในทางกลับกัน เมื่อสร้างกรอบการคิดใหม่ๆ ได้ ก็ต้องสร้างภาษาด้วย ไม่ว่าจะหยิบยืม เปรียบเปรย หรือสร้างคำใหม่

วินาทีที่ผมและเธอบอกเลิกกัน ผมไม่ได้ปวดร้าวเสียใจ เลยคิดว่า บางที ผมอาจจะก้าวข้ามพรมแดนของความรักไปแล้ว