iMenn (เม่น) » เฮฮา

ร่วมคุยในงาน CCSalon ครั้งแรก ที่ TCDC

iMenn — Sat, 12 Sep 2009 20:08:04 +0000

ได้รับเชิญให้ไปร่วมเสวนาในงาน CCSalon ครั้งแรก ซึ่งเป็น Workshop สำหรับการใช้ ครีเอทีฟคอมมอนส์ หรือ สัญญาอนุญาตที่ผมคิดว่า มันน่าจะสรุปสั้นๆ คือ “การผ่อนปรนในลิขสิทธิ์”

ครั้งนี้เป็นการพูดในแง่มุมของการทำเพลง ธุรกิจดนตรี ทาง TCDC ได้ขึ้นชื่องานว่า การเอา Creative Commons ไปใช้ในงานดนตรี

งาน CC Salon Thailand ครั้งที่ 1

ผมกับ พัชเล่าถึงชีวิตสมัยทำค่ายเพลงและ อัลบัมของ Happy D. Dogs, ความดิ้นรนทั้งทางธุรกิจดนตรี และการประชาสัมพันธ์ เราเคยไปติดต่อแม้กระทั่งแวมไพร์เรคคอร์ดให้เอาเพลงเราไปลงใน CD เถื่อนที่ขายอยู่ เพราะเห็นว่าคนในสมัยนั้นซื้อ CD เถื่อนฟังมากกว่า และการจะทำให้เพลงเราเปิดในวิทยุถึงคนทั่วไปได้ มีงบประมาณสูงมาก ก็จะเหลือ Fat Radio และ MTV ที่พอจะได้ออกในสมัยนั้น

เสวนาเสร็จ ตอนเดินออกมา พัชเปรยว่า หรือว่า หากคนเราได้เขียนบล็อกกัน เค้าจะมีสำนึกทางด้านลิขสิทธิ์และ CC มากขึ้น? เพราะเราจะไม่ได้เป็นแค่ผู้เสพ แต่จะกลายเป็นผู้ผลิตด้วย ซึ่งจะทำให้เรามีมุมมองในฐานะผู้ถูกละเมิดมากขึ้น?

น้องร็อค ช่วยบันทึกรูปและวิดีโอนิดหน่อยด้วย iPhone 3GS ของเล่นใหม่ของกระผม ก็คิดว่าคุณภาพไม่เลวนัก แต่ยังไงเดี๋ยวรอทางผู้จัดงานเอา vdo มาเผยแพร่ดีกว่า จะชัดเจนกว่า อันนี้ดูเอาฮาละกัน

[See post to watch Flash video]

มีเรื่องหนึ่งที่คิดว่าจะพูดในงาน แต่เอาเข้าจริงก็ไม่ทันได้พูด คือ ในตอนวัยรุ่น ผมเคยฝันว่าผมอยากจะเป็นนักแต่งเพลง ประกอบอาชีพนักแต่งเพลง

แต่ในปัจจุบันและอนาคตอันใกล้นี้ มันจะไม่มีอาชีพนี้อยู่ เหมือนกับที่มันจะไม่มีอาชีพ “ผู้ผลิตฟิล์มถ่ายรูป” / “คนทำพิมพ์ดีด” ฯลฯ คืออาจจะมีคนที่ทำอยู่ แต่มันเป็นอาชีพได้ยาก

ผมไม่โทษสังคมและการละเมิดลิขสิทธิ์ (เพราะ ปัญหาที่แก้ไม่ได้ ผมเรียกว่ามันเป็นกฏ) ผมก็เพียงแต่หาวิธ๊มีชีวิตอยู่ และก็ทำสิ่งที่รักไป เท่านั้นเอง

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

วิชาพื้นฐานของผู้เริ่มทำงาน

iMenn — Sun, 31 May 2009 07:37:19 +0000

แซวกันหลายๆ ครั้งในหมู่ทีม TiGER iDEA ว่าเราน่าจะทำหลักสูตรพื้นฐานของคนเริ่มทำงานใหม่ๆ (อาจจะเน้นไปทางด้านไอที เพราะเราทำงานกันด้านนี้) แต่คิดไปมา จะทำจริงจังก็เยอะไป เอาเป็นว่าบันทึกไว้ขำๆ ละกัน

1. ดิ้นรน 101

การดิ้นรนขั้นพื้นฐานของคนทำงาน (โดยเฉพาะด้านไอที) คือการหาข้อมูลที่จำเป็นด้วยตัวเองได้

ควรใช้ Search Engine ได้พอประมาณ
ถ้าไม่รู้ศัพท์คำไหน ควรหาใน Wikipedia ได้
ถ้าต้องไปติดต่อลูกค้า ควรหาข้อมูลบริษัทของเค้าได้ (แผนที่/เบอร์ติดต่อ/ฯลฯ)
ถ้าเจอปัญหาต่างๆ ควรรายงานปัญหาได้ ทั้งในด้านคอมฯ และปัญหาอื่นๆ (ปัญหาคืออะไร? ทำอย่างไรจึงเกิดปัญหา? environment ขณะเกิดปัญหาคืออะไร?)
สามารถตั้งคำถามในเว็บบอร์ดที่เกี่ยวข้องได้อย่าง “น่าตอบ” และ “สามารถตอบได้” ได้
สามารถอ่าน Help-คู่มือ/Tutorial-วิธีใช้ ของเครื่องมือและโปรแกรมที่เกี่ยวข้องได้

2. วิจารณญาณ 101

เป็นข้อที่เกี่ยวพันกับวิชา ดิ้นรน 101 อยู่พอสมควร นั่นคือ การมีสามัญสำนึกในเรื่องพื้นฐานของการใช้ชีวิต

เราไม่ควรให้คนอื่นทำในสิ่งที่เราเองก็ไม่ทำ หรือทำไม่ได้ (เช่น สร้างแบบฟอร์มที่แม้แต่เราก็ไม่กรอก, ตั้งคำถามที่ต่อให้รู้ก็ตอบไม่ได้ เพราะถามไม่ครบ)
เราควรทำในสิ่งที่หากเราได้รับสิ่งนั้น เราก็จะยินดี (เช่น สร้างเนื้อหา/โค้ด/การนำเสนอ ที่คนอื่นอ่านรู้เรื่อง, ตั้งชื่อสิ่งต่างๆ มีความหมาย, เก็บงานไว้ในที่ที่ควรอยู่)

แต่คำว่า “วิจารณญาณ” เองก็กว้างขวางครอบคลุมมาก หลายเรื่องนั้น ถ้าจะให้สมบูรณ์ จะต้องใช้ทักษะระดับสูงมาก เช่น การนำเสนอเนื้อหาที่ “เข้าใจง่าย, ชัดเจน, มีเหตุผล ฯลฯ” ซึ่งเราเองก็ต้องยอมรับว่าแม้แต่ผู้หลักผู้ใหญ่ในเมืองไทยยังทำไม่ได้ ก็อย่าไปคาดหวังเด็กจบใหม่ขนาดนั้น (อ่านข้อ 2.1 ใหม่ – เราไม่ควรให้คนอื่นทำในสิ่งที่เราก็ทำไม่ได้)

3. บูลชิท 101

สังคมการทำงานของประเทศไทยนั้น ไม่เอื้อให้กับการพูดความจริงในทุกๆ เรื่อง หรืออีกนัยหนึ่ง ศัพท์ที่ใช้ทั้งหลายนั้น เป็นคนละคำกับมาตรฐานในสามัญสำนึก เช่น แม้เราจะพูดภาษาอังกฤษได้ห่วยแตก แต่เราก็กรอก resume ว่า Good ใน English Skill, ทุกๆ คนต่างบอกว่า “ฉันทำได้ทุกอย่าง เก่งหมดทุกเรื่อง” ฯลฯ ดังนั้น ผู้จะติดต่องานทั้งหลาย จึงจำเป็นต้องเรียนรู้ Bull Shit 101 นี้ไว้บ้าง โดยคำนึงถึง Position หลักของเรา ว่าเรากำลังพูดอยู่กับใคร แล้วค่อยเลือกถ้อยคำที่เหมาะสมกับพฤติกรรมของฝั่งนั้นๆ เช่น

ฝั่งลูกค้า ต้องการได้ยินคำว่า ไม่มีปัญหา หากมันจะไม่เกิดปัญหา ดังนั้น แม้จะมีปัญหา แต่เป็นปัญหาที่เราแก้ได้ เราเรียกว่า ไม่มีปัญหา
ฝั่งผู้ผลิต/ฟรีแลนซ์ นั้น หากเราบอกเค้าว่าเป็นปัญหานิดหน่อย เค้าจะคิดว่า ไม่มีปัญหา แต่ถ้าบอกว่า เป็นปัญหาใหญ่ เค้าจึงจะคิดว่ามีปัญหา

ดังนั้น ในเหตุการณ์เดียวกัน เมื่อเกิดปัญหาที่เราเห็นว่าฝั่งผู้ผลิตของเราจะแก้ได้ เราต้องบอกลูกค้าว่า “ไม่มีปัญหา” และบอกผู้ผลิตว่า “ปัญหาใหญ่แล้วโว้ยยยยยย แก้ด่วนนะสาดดด”

ตอนนี้นึกออกเท่านี้ ใครคิดเพิ่มออก บอกด้วย กระผมไปทำงานต่อละ เดี๋ยวมันจะมี “ปัญหา!!”

ปล. เพิ่มเติมรูปภาพแห่งกระบวนการทำงานของโปรเจ็คทั้งหลาย ฮายิ่งนัก ต้นฉบับที่ ProjectCartoon.com

ขั้นตอนการทำโปรเจ็ค

เพ่ิมเติม 17:17 น.

เว็บที่ทำการ์ตูนนี้ อนุญาตให้เราทำเวอร์ชั่นต่างๆ ตามใจด้วย กระผมเลยใส่ภาษาไทยเข้าไปซักหน่อย เชิญที่ Project Cartoon – Thai Version

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

SSS> ข่าวด่วน ! คุณซาบซึ้ง บุกพัทยา (2/2)

iMenn — Sat, 09 May 2009 19:09:36 +0000

หญิงสาวโนเนะเค้าบ้าตุ๊กตาตาบอด (blind เอ๊ย blythe) กัน คุณพัชรตอนนี้ก็กำลังเห่อไอคอนตาใสปิ๊งอยู่ ถึงกับสร้างแคมเปญ “ซาบซึ้งทุกแห่งหน หรือ Spread Saab Sueng > SSS” เลยทีเดียว (ดูชื่อแคมเปญก็รู้ว่าลอกไฟร์ฟอร์กซ์มา) เอ้า เมื่อเค้าอยากให้ผมมีส่วนร่วมด้วย (เช่น ติดคุก ด้วยข้อหาเผยแพร่ตุ๊กตา) กระผมก็บ้าจี้ด้วยละกัน

โปรดอ่านตอนแรกก่อน SSS> ข่าวด่วน ! คุณซาบซึ้ง บุกพัทยา (1/2) แล้วมาดูรูปต่อไปกัน

คุณซาบซึ้งกับตู้กระจก (บรรจุไอศกรีม)

ซาบซึ้งกับเค้กสุดนุ่ม

ซาบซึ้งอยู่ในกำมือ

ซาบซึ้งกับมติชนสุดสัปดาห์

ซาบซึ้งโดนหมาคาบไป ...

ซาบซึ้งกับเต็นท์ 1 เสาร์

ซาบซึ้งกับเส้นสาย

ซาบซึ้งกับแมงดา

ซาบซึ้งกับส้มตำ

ซาบซึ้งกับไก่ย่าง

ซาบซึ้งกับกรรเชียงปู

ซาบซึ้งกับป้ายขายทุเรียน

ซาบซึ้งกับไอศกรีมเซเว่น

ซาบซึ้งกับความชัดตื้น (ตื้นมากๆ)

ซาบซึ้งกับความชัดตื้น (ตื้นน้อยหน่อย)

อำลาหาดทรายด้วยความซาบซึ้ง

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

การกลับมาของเสื้อแดง

iMenn — Sat, 25 Apr 2009 14:21:11 +0000

ข้าพเจ้าเพิ่งตระหนักว่า เสื้อที่ข้าพเจ้าสามารถใส่ออกนอกบ้านได้โดยกระดุมไม่ปริหลุดออกไปเสียก่อนนั้น เหลืออยู่ราวสิบกว่าตัว และ 8 ตัวนั้นมีสีแดง

ในห้วงมรสุมชีวิตอันยุ่งเหยิงขนาดนี้ ข้าพเจ้าหาเวลาซักผ้าไม่ได้มาสัปดาห์กว่าแล้ว (ชีวิตชายโสดแสนเศร้า เฝ้ารอสาวขาวสวยช่วยเมตตา ) จึงน่าเห็นใจยิ่งนัก ที่ข้าพเจ้าไม่อาจต้านทานการกลับมาของเสื้อแดงได้

การเมืองกำลังดัง สามก๊กกำลังดี ขอเชิญชมตัวละครผู้มีสีสันบาดใจ โดยระทึก ระทึกพลัน!!

เอาจริงนะ!!

อ้วนเสี้ยว

ต่อ …

อ้วนสุด

และสุดท้าย !!!

อ้วนสาดดดดด!!!

ปล. ความสามารถในการวางแก้วน้ำบนพุงนั้น เป็นความสามารถเฉพาะตัว ห้ามเลียนแบบ!!!

เพิ่มเติม 27 เมษายน 2552

ลืมให้เครดิตไป รูปภาพถ่ายโดย คุณพัช ใช้กล้อง คุณจ๋ง

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

คิดถึงเสื้อแดง

iMenn — Wed, 15 Apr 2009 10:45:55 +0000

ข้าพเจ้าไม่ได้อ้วนขึ้น แลเสื้อแดงของข้าพเจ้าก็ไม่ได้หดลง กระนั้นข้าพเจ้าคงไม่ได้ใส่เสื้อแดงของข้าพเจ้าอีกนานทีเดียว

เสื้อแดงในตู้เสื้อผ้าล่าสุด

เอ หรือการอยู่ในประเทศแห่งพรอพพากานดาเช่นนี้ ข้าพเจ้าควรแก้ปัญหาด้วยการพรอพพากานดาเช่นกัน?

เสื้อตัวนี้สีเหลือง!

ปล. 1. หลักฐานที่ข้าพเจ้ากล่าวว่า นี่เป็นประเทศแห่งพรอพพากานดา (Propaganda – การโฆษณาชวนเชื่อ) ก็คือ เรามีผู้กำกับโฆษณาที่ได้รางวัลระดับโลกจำนวนมาก นั่นเอง … อ๊ะ เถียงงงง

ปล. 2. ที่ข้าพเจ้ากล่าวว่า ข้าพเจ้าไม่ได้อ้วนขึ้น ก็อาจเป็นพรอพพากานดาเช่นกัน ความเป็นจริงคือ ข้าพเจ้าถือคติตามท่านพี่ ญ. ร่างใหญ่ ว่า “ตราบใดที่เรายังไม่ชั่งน้ำหนัก ก็จะไม่มีใครทำอะไรเราได้ …”

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

จงจริง

iMenn — Fri, 27 Feb 2009 18:14:04 +0000

นั่งทำ เว็บ “อ่าน” ให้กับท่านจ๋ง แล้วก็พลันขำก๊าก

เออหนอ คนคิดรูปนี้นี่มันสมเป็นทีมงาน “อ่าน” จริงๆ

เสียดสี วิเคราะห์ เจาะลึก งัดแงะประเด็นซะกระจุยกระจาย

เอ้า คารวะ 1 จอก!!!

จงจริง!!!

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

อะไรอย่างเงี้ยยย

iMenn — Mon, 20 Oct 2008 07:07:22 +0000

มาสะดุดคำร่วมสมัยนี้ครั้่งแรก ตอนที่อ่านมติชนสุดสัปดาห์เมื่อราวเดือนที่ผ่านมา คุณพิษณุ นิลกลัด กล่าวชมนักกีฬาหญิงคนหนึ่งว่า เธอน่ารัก ส่วนหนึ่งเพราะ “เธอไม่ได้พูดคำว่า อะไรอย่างเงี้ยยย”

หากจะโทษใครซักคน (กระผมเป็นคนไทยนะ คนไทยย่อมไม่โทษตัวเอง โทษคนอื่นดีก่า) คงต้องโทษ Google นั่นแหละ ที่ทำให้เกิดวัฒนธรรม “อะไรอย่างเงี้ยยย” ขึ้นมา เพราะการพูดคำว่า “อะไรอย่างเงี้ยยย” ย่อมหมายถึง…

ข้าพเจ้ารู้ดี ว่าข้าพเจ้าไม่ได้รู้เรื่องอะไรนักหรอก (google รู้เยอะกว่า) แต่ข้าพเจ้าก็ขี้เกียจเกินกว่าจะรู้จริง ดังนั้น ท่านก็ฟัง แล้วคิดว่าข้าพเจ้ารู้จริง แต่แกล้งพูดให้ง่ายเพื่อให้เข้าใจง่ายละกัน แต่จริงๆ ข้าพเจ้าก็พอรู้อยู่บ้างนะ

อะไรอย่างเงี้ยยย…

วันหนึ่ง หากวัฒนธรรม “อะไรอย่างเงี้ยยย” ระบาดไปทั่ว แม้แต่เรื่องที่ควร “รู้จริง” ก็อาจจะไม่รู้จริงไปด้วย เช่น

ครู: “นักเรียน ข้อนี้ ตอบข้อ 2 นะ อะไรอย่างนี้”
ตำรวจ: “คุณฝ่าไฟแดง ผิดกฎหมาย ต้องเสียค่าปรับ 400 บาท ประมาณนี้นะครับ”
ศาล: “เห็นได้ชัดว่า จำเลยผิดจริงประมาณนี้ จำเลยควรจะยกเลิกการชุมนุม อะไรอย่างเนี้ยยยย”
นักข่าว: “วันนี้ฝนตกหนักมาก ที่ภาคใต้ ทำนองนั้น มีรายงานว่า มีถนนเสียหายหลายสาย ประมาณนั้นนนน”
ผู้ชาย: “ผมเป็นผู้ชาย อะไรอย่างเงี้ยยย”

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

วุ่นวายหนอ

iMenn — Fri, 17 Oct 2008 06:15:16 +0000

ชีวิตช่วงนี้วุ่นโคตรๆ อยากจะทำทุกอย่าง ฝันไว้เยอะ (ภาษานินทาเจ้านายเรียกว่า เจ้าโปรเจ็ค) ก็ค่อยๆ ทำไปละคร้าบ ใครคิดถึงก็เขียนทักทายไว้หน่อยละกันเนาะ

เดี๋ยวจะมีพูดตอนบ่าย 3 วันอาทิตย์นี้ที่งาน WordCamp ณ TCDC เอ็มโพเรียม ในหัวข้อการออกแบบธีม เรียนเชิญทุกท่านที่รักในเวิร์ดเพรสเจอกันนะขอรับ

ณ ค่ายไอทีวัลเลย์ ภาพโดย ดร.ใหญ่

ขอบคุณภาพโดย ดร.ใหญ่

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

คุณ (ไอ้) เอก มาเยี่ยมออฟฟิศ

iMenn — Tue, 06 May 2008 15:10:29 +0000

คุณเอก ฉายา เอกโคเบน เพื่อนวิศวะผู้คลั่งไคล้วงเนอร์วานา มาเยี่ยมออฟฟิศและโฆษณาผลิตภัณฑ์ Bose (ซึ่งมันดูแลด้านการตลาดอยู่) กับมาอวดกล้องใหม่ DSLR อะไรซักอย่าง

แน่นอน คนอวดกล้องก็ต้องถ่ายรูปกันหน่อย

เริ่มด้วย น้องเต่าสุดเลิฟ สีเริ่มตกแล้ว ว่าจะไปซื้อสติ๊กเกอร์ติดท้ายรถเหมือนกันว่า “รถคันนี้สีขาว…อะ..งงอะดิ”

น้องเต่าสุดเลิฟ

แล้วมันก็หันไปถ่ายบ้านตรงข้ามยามบ่าย

บ้านตรงข้าม

กับสนามหน้าบ้านชาวบ้าน

สนามหน้าบ้าน

หันมาเจอมือน้องเล็ก ผู้ใช้จอแม็ค กับลำโพงคอมร้อยบาท

มือน้องเล็ก

อีกด้านเป็นท่านจ๋ง โปรแกรมเมอร์มือหนึ่งของเรา (มีคำถามลอยมาว่า เป็นโปรแกรมเมอร์มือหนึ่ง แล้วอีกมือหนึ่งล่ะ?)

ท่านจ๋ง

แล้วก็กระผม เฮ้ย ขอตูผอมๆหน่อยนะ

เม่น

กับฉากหลังในออฟฟิศ ม่านที่ไอ้อัคซื้อมาจากเชียงใหม่ หลายท่านให้ความเห็นว่า “เสี่ยวสาดดดดดดด”

ม่าน

แล้วสุดท้ายก็ไม่วายขายของสุดเจ๋งของ Bose พร้อมทับถมสาวกแม็คอย่างกระผมว่า “iPod Hifi น่ะ คนละชั้นโว้ย”

ลำโพง Bose

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

รถพัชโดนชน

iMenn — Thu, 27 Sep 2007 19:09:35 +0000

รถพัชโดนชนแล้วหนี ตอนกลางคืนที่พัชไปหาหมอ แถวๆ R.C.A.

ท้ายยับ

ป้ายทะเบียน

แต่เนื่องจากชนแรงมาก ทะเบียนของรถที่ชน เลยมาติดอยู่หลังรถพัช

คุณตำรวจบอกว่า เมื่อรู้เลขทะเบียน ขอเวลา 4-5 วันจะหาชื่อเจ้าของให้ คุณพ่อพัชเลยโทรหาเพื่อนซึ่งเป็นรองอธิบดีกรมตำรวจ ใช้เวลาไม่กี่นาที ก็ได้ชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทร พร้อมออกหมายจับได้ทันที

ปล. มีข่าวลือว่า ชายหนุ่มร่างอ้วนเป็นผู้ชน!!

ชายหนุ่มปริศนา

น้องดาฮอนสุดเฉี่ยว