กับคืนวันที่ผันผ่าน
ตอนนี้ย้ายมาบ้านใหม่เรียบร้อย ตอนแรกเขียนว่า ย้ายไปเมือง Vero Beach แต่ไปๆมาๆ เจ้าของร้านที่นี่เค้าอยากให้ช่วยงานที่เมือง Melbourne
ชีวิตนั้นคือการเดินทางโดยตลอด
ราวกับไพ่ในมือนั้นกำลังถูกเปิดออกมาเรื่อยๆ
และเดิมพันก็สูงขึ้นเรื่อยๆ
จะเลือกหมอบไหม? หรือจะพนันต่อ
รู้สึกดีดี
แต่งท่อนแรกไว้นานแล้วเหมือนกัน พอดีวันก่อนฝนตก เลยลองหยิบกีตาร์มาเขียนเพลงต่อ ป๊อบบ้างไม่ป๊อบบ้าง ฟังเพลินๆละกัน
เรื่องขี้ๆ
การตัดสินใจในชีวิตนั้นมักมีแต่เรื่องขี้ๆ
ขี้เกียจ / ขี้กลัว / ขี้สงสัย / ขี้คร้าน ฯลฯ
ความลังเลสงสัยไม่เข้าใครออกใคร ความมั่นใจยึดติดก็เช่นกัน
ทริปไมอามี่
ทริปคราวนี้เกิดขึ้นเพราะแม่บอกว่า บินมาหาบ้างสิ อยู่อเมริกาเกือบครึ่งปีแล้วนะ ผมคิดว่า คงจะผัดผ่อนได้ยาก และก็เริ่มมีเงินซื้อตั๋วเครื่องบินบ้างแล้ว ก็เลยตัดสินใจรีบไปในช่วงก่อนเปิดเทอมซัมเมอร์
ทริปนิวยอร์ค
ทริปนี้เกิดขึ้นจากโรเบิร์ต (ชาวอเมริกันผู้เป็น step-father ของกระผม เพราะแต่งงานกับแม่กระผม แม้ว่าจะหย่ากันไปแล้ว) ติดต่อมาว่า สนใจงานทางด้านวิศวกรรม+งานขายเกี่ยวกับระบบคอลโทรลแสงสว่างไหม?
สวัสดีขอรับ ท่านผู้อ่าน
หลายเดือนผ่านมา ณ อเมริกานี้สบายดี
ห่างหายไปบ้าง คงเพราะเป็นช่วงปรับตัว (Learning Curve)
หลักๆก็คงเป็นเรื่องที่ไม่เคยทำและไม่รู้จะทำอย่างไร
ต่อแต่นี้
บทเพลงที่รุ่นพี่ค่ายเคยแต่งไว้ (ต่อมานำไปไว้ในอัลบัมชุดแรกและชุดที่สองของวงจินตา) ไอ้พัชและไอ้อังเอามาร้องแล้วก็เลยอัดมาฝาก
(แต่อังร้องผิดนิดหน่อยนะ ตรงท่อนแยกน่ะ หะ หะ)
