iMenn (เม่น)

“ไอ้เม่น กูบอกมึงแล้ว..
มึงมีความสุขดีอยู่แล้ว…”

เขาก็ตระหนักว่า เขาได้เรียนรู้ส่วนสำคัญที่สุดของภาษาที่ผู้คนทั้งโลกใช้ร่วมกัน เป็นภาษาที่ทุกคนเข้าใจได้ด้วยหัวใจ นั่นคือความรัก

เนื้อเรื่องกล่าวถึงคนที่พบกับความฝันตัวเอง และ พยายามจะเดินไปตามความฝันนั้น แม้ตอนจบจะงดงามเกินชีวิตจริงไปซักหน่อย แต่อุปสรรค และเรื่องราวระหว่างทาง ที่เดินไปหาความฝัน ผมว่ามันสมจริง

เมื่อวานเพิ่งไปดู IL MARE มา.. หนังเกาหลีที่ตอนแรกดูไตเติลแล้วก็รู้สึกว่า น้ำเน่าแบบเอเชีย ชัวร์ แต่เพื่อนๆหลายคนได้ไปดูแล้วก็บอกว่า จงไปดูเสียเถอะ ดีมากๆๆๆๆ เดี๋ยวมันจะออกจากโรงเสียก่อน

ย้อนกลับไปอ่านที่เขียน 2-3 วันนี้ รู้สึกมันถ่อยๆพิกล อย่ากระนั้นเลย ก่อนที่จะเขียนอะไรจรรโลงใจ ของคั่นด้วยภาพงานเก่าๆที่กระผม (และไอ้หยี) เคยทำสมัยมหาวิทยาลัย ละกันนะ

ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน

ราวกับคลื่นลมอันสงบนิ่ง ก่อนที่พายุใหญ่กำลังจะพัดมา
และไอ้เม่นดันเอาเวลานั้น มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อ เขียนไดอารี่อ้อนหลาย

แล้วกาลต่อมา เราก็เยื่องย้ายมวลสารไปที่ โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง ไอ้เม่น อัค ปุ้ย เก๋ และมีท่านโน้ตมาสมทบภายหลัง (ตัวผู้ล้วน) เป็นธรรมดาที่ ไอ้พวกนี้ต้องคุยเรื่องงาน เพราะ ตอนทำงาน มันเสือกไม่คุยกัน

วันนี้เจ้านายผมมีไอเดียใหม่ (ความจริงในทางปฏิบัติก็ไม่ค่อยใหม่มากหรอก มีหลายเว็บแล้ว) คือคิดจะทำเว็บที่เกี่ยวกับเรื่องขำขัน อยากให้เป็นที่รวมของคนทำการ์ตูนช่อง, ตลกเรื่องเล่า, เรื่องแต่ง, แก๊กต่างๆ

เพื่อนคนหนึ่งเลิกกับแฟน..(ความจริงไม่ใช่เพื่อนแค่คนหนึ่ง แต่ขอยกตัวอย่างแค่เพื่อนคนหนึ่ง) แม้มิใช่หน้าที่ แต่เราก็รู้กันดีว่า “นี่เป็นเวลาฉลองที่มิอาจปลีกตัวได้” อีกครั้ง วันนี้จึงต้องไปร่ำสุรากันอีกหน อิอิอิ