iMenn (เม่น)

ตามหาสวนทูนอินของข้าพเจ้า

iMenn — Sat, 04 Jul 2009 19:35:37 +0000

ชาติ กอบจิตติ ทิ้งชีวิตสำมะเลเทเมา แล้วไปอาศัยในไร่อันห่างไกลที่เขาใหญ่, กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ เลือกที่จะอยู่และทำงานใน “หุบเขาฝนโปรยไพร” ที่ห่างไกลผู้คน, ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ สร้าง “สวนทูนอิน” ขึ้นมาจากพื้นที่ในป่า ที่ตามหามาทั้งชีวิต

ส่วนผมล่ะ?, ผมเองก็กำลังตามหาสวนทูนอินของผมอยู่เช่นกัน

คำบรรยายใต้ภาพสวนทูนอิน

บางบทรำพึงเกิดขึ้น พาดพิงถึง สวนทูนอิน หลังจากได้เยือน People Space ซึ่ง แสดงภาพชีวิตของ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์

ไปกับท่านจ๋ง (ผู้ถ่ายภาพทั้งมวลในบันทึกนี้) และท่านปุ๊ ได้หนังสือติดมือมาบ้าง แต่ความคิดถึงยังติดใจไม่รู้คลาย

บรรยากาศในแกลอรี

ตุ๊กตา

"ช่างภาพรุ่นโบราณ ศรัทธาในแสงแดด"

‘รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็นฮีโร่ในวัยเด็กของผม ซึ่งเป็นวัยเด็กที่เรียบร้อยและขังตัวเองอยู่ในบทบาทของเด็กเรียน-เด็กดี ‘รงค์จึงเหมือนคาวบอยในภาพยนต์ที่โลดแล่นอย่างผาดโผนและมีชีวิตที่น่ารื่นรมย์ให้จินตนาการถึง

เหมือนนกในกรง ที่จินตนาการถึงอิสรภาพภายนอก ที่ตนเองไม่คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตเช่นนั้นบ้าง

เสียดายที่วัยหนุ่มของผมนั้น เสพติดความเศร้าและความเหงาเยี่ยงคนหนุ่มร่วมสมัยมากเกิน คิดแต่ว่าความเศร้านั้นเท่ ความเหงานั้นลึกซื้ง จนลืมไปว่าชีวิตคืออิสรภาพแห่งการเลือกของเจ้าของชีวิตต่างหาก

จนเมื่อตัวเลขของขีวิตย่างเข้าสามสิบ ที่คนทั่วไปกล่าวว่าเป็นวัยกลางคน ผมจึงได้ตระหนัก และพบหนทางอันรื่นรมย์ของอิสรภาพ ซึ่งแลกมาด้วยความเคว้งคว้างของการดำรงชีวิตที่ไม่อิงกลุ่ม ผมเรียกรอยต่อของชีวิตนี้ว่า “การหลุดออกจากปมของพ่อ” ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ผมได้ยอมรับตัวเอง อย่างที่ตัวเองเป็นจริงๆ ไม่ต้องอาศัยคำชมของเจ้านาย หรือรอคอยคำสั่งของผู้ใดในการดำเนินชีวิต, ไม่โหยหากฎระเบียบ จารีต หรือศีลธรรมที่ให้เราได้พึ่งพิงและสร้างข้ออ้าง (ฉันดีกว่า/ถูกต้องกว่า/ชีวิตชั้นทำแบบนั้นแบบนี้ไม่ได้หรอก เพราะ … ฯลฯ), ไม่รู้สึกว่าชีวิตนั้นมีแพทเทิร์นที่ต้องเปรียบเทียบกับใคร ไม่ถือสาในความห่วงหาและคำติฉินมากนัก (เช่น เม่นมันอายุเท่านี้แล้ว ยังไม่มี “งานที่มั่นคง” ทำเลย ) ฯลฯ

แต่ชีวิตที่ร่อนเร่มาโดยตลอด และไม่เคยคิดจะมีบ้าน กลับเพ่ิงมารู้สึกว่าอยากจะมีบ้าน เคยบันทึกใน เรื่องส่วนตัวที่ไม่ค่อยมีคนรู้ 5 ประการ ว่าผมเองไม่ใช่คนเรื่องมาก ดังนั้นถ้าจะมีบ้าน ให้แฟนตัดสินใจดีกว่า

แต่เมื่อพบความจริงว่า หาแฟนน่าจะหายากกว่าหาบ้าน ผมจึงคิดว่าหาบ้านก่อนก็ได้ แล้วค่อยหาแฟนในจังหวัดนั้นแทน

เพราะผมค่อนข้างแน่ใจว่าจะไม่ได้อยู่อาศัยในกรุงเทพฯ ต่อ แต่จะเป็นที่ไหนนั้น ก็ยังเสาะหาอยู่ ลองพยายามคิดว่า เงื่อนไขคืออะไร ก็พบว่าไม่ได้มากมายนัก

อากาศดี
มีต้นไม้เยอะ
มีอินเตอร์เน็ทความเร็วสูง
สามารถเดินทางมากรุงเทพได้ภายใน 1 วันแบบไม่ลำบาก
ค่าครองชีพไม่สูงนัก (ผมชอบที่ ‘รงค์ ด่าว่า คนหนุ่มสาวในเมือง เงินเดือน 2-3 หมื่น แม่งใช้ชีวิตแพงชิบหาย)

ซึ่งเป็นแผนการระยะยาว ก็ค่อยๆ ดู ค่อยๆ ตัดสินใจไป เดินทางไปหลายแห่ง เริ่มชอบเชียงใหม่, แม่ฮ่องสอน, พิษณุโลก, บางกระเจ้า แต่ก็ยังต้องดูไปอีกเรื่อยๆ

ชอบที่ท่านโอโชกล่าวว่า “ชีวิตคือการจาริกแสวงหาที่งดงามอย่างเหลือเกิน แต่สำหรับผู้พร้อมจะแสวงหาเท่านั้น”

กระผมก็ต้องแสวงหาต่อไป พร้อมกับการเดินทางที่งดงามอย่างเหลือเกิน

(หากท่านผู้อ่านมีที่ไหนแนะนำ ทิ้งข้อความไว้ได้นะคร้าบ )

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

เธอคือคนที่ทำให้โลกของฉันหมุนไป

iMenn — Thu, 04 Jun 2009 14:27:20 +0000

เนื้อร้อง: เม่น
ทำนอง: เม่นและพัช

อาจจะมีบางวันที่คุณ ตื่นมายิ้มในใจ
อาจจะมีบางคราวที่คุณ คิดถึงใคร
โลก ช่างสวยงามเหลือเกิน
ใครกันหนอ นำรักมาเติม ในหัวใจ

อาจจะมีบางวันที่คุณ อยากเก็บไว้เรื่อยไป
กับเวลาดีดีที่คุณ ได้พบใคร
โลก ช่างสวยงามเหลือเกิน
เธอใช่ไหม ที่เข้ามาเติม ความหมาย

เธอคือคนที่ทำให้โลกของฉันหมุนไป และพบวันใหม่
ที่ชีวิตได้ค้นและหามาแสนนาน

และทุกส่ิงก็เกิดตั้งแต่ที่เราพบกัน ชัดเจนทุกคืนวัน
ช่วงชีวิตของฉัน ไม่ต้องการใครแล้ว

เพลงเธอคือคนที่ทำให้โลกของฉันหมุนไป (ฉบับร่าง) 2.8 MB.

เขียนเพลงนี้ครั้งแรกเมื่อ 8 ปีก่อน หลังจากวันที่ผมและเธอได้ไปลอยกระทงด้วยกัน วันนี้มาเยี่ยมบ้านบอล – แฟน (ภรรยา) ของพัช เราจึงนึกสนุกเปลี่ยนท่อนแยกให้มันฟังง่ายขึ้น

ร้องโดย บอล พัช และเม่น บันทึกท่ามกลางบ้านสวนย่านบางน้ำผึ้ง ริมน้ำ ยามค่ำ ท่ามกลางหิ่งห้อย โดยกีต้าร์เก่าๆ และแมคบุ๊คแก่ๆ

ปล. รูปถ่ายหน้าแรก จากเว็บ Flickr

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

วิชาพื้นฐานของผู้เริ่มทำงาน

iMenn — Sun, 31 May 2009 07:37:19 +0000

แซวกันหลายๆ ครั้งในหมู่ทีม TiGER iDEA ว่าเราน่าจะทำหลักสูตรพื้นฐานของคนเริ่มทำงานใหม่ๆ (อาจจะเน้นไปทางด้านไอที เพราะเราทำงานกันด้านนี้) แต่คิดไปมา จะทำจริงจังก็เยอะไป เอาเป็นว่าบันทึกไว้ขำๆ ละกัน

1. ดิ้นรน 101

การดิ้นรนขั้นพื้นฐานของคนทำงาน (โดยเฉพาะด้านไอที) คือการหาข้อมูลที่จำเป็นด้วยตัวเองได้

ควรใช้ Search Engine ได้พอประมาณ
ถ้าไม่รู้ศัพท์คำไหน ควรหาใน Wikipedia ได้
ถ้าต้องไปติดต่อลูกค้า ควรหาข้อมูลบริษัทของเค้าได้ (แผนที่/เบอร์ติดต่อ/ฯลฯ)
ถ้าเจอปัญหาต่างๆ ควรรายงานปัญหาได้ ทั้งในด้านคอมฯ และปัญหาอื่นๆ (ปัญหาคืออะไร? ทำอย่างไรจึงเกิดปัญหา? environment ขณะเกิดปัญหาคืออะไร?)
สามารถตั้งคำถามในเว็บบอร์ดที่เกี่ยวข้องได้อย่าง “น่าตอบ” และ “สามารถตอบได้” ได้
สามารถอ่าน Help-คู่มือ/Tutorial-วิธีใช้ ของเครื่องมือและโปรแกรมที่เกี่ยวข้องได้

2. วิจารณญาณ 101

เป็นข้อที่เกี่ยวพันกับวิชา ดิ้นรน 101 อยู่พอสมควร นั่นคือ การมีสามัญสำนึกในเรื่องพื้นฐานของการใช้ชีวิต

เราไม่ควรให้คนอื่นทำในสิ่งที่เราเองก็ไม่ทำ หรือทำไม่ได้ (เช่น สร้างแบบฟอร์มที่แม้แต่เราก็ไม่กรอก, ตั้งคำถามที่ต่อให้รู้ก็ตอบไม่ได้ เพราะถามไม่ครบ)
เราควรทำในสิ่งที่หากเราได้รับสิ่งนั้น เราก็จะยินดี (เช่น สร้างเนื้อหา/โค้ด/การนำเสนอ ที่คนอื่นอ่านรู้เรื่อง, ตั้งชื่อสิ่งต่างๆ มีความหมาย, เก็บงานไว้ในที่ที่ควรอยู่)

แต่คำว่า “วิจารณญาณ” เองก็กว้างขวางครอบคลุมมาก หลายเรื่องนั้น ถ้าจะให้สมบูรณ์ จะต้องใช้ทักษะระดับสูงมาก เช่น การนำเสนอเนื้อหาที่ “เข้าใจง่าย, ชัดเจน, มีเหตุผล ฯลฯ” ซึ่งเราเองก็ต้องยอมรับว่าแม้แต่ผู้หลักผู้ใหญ่ในเมืองไทยยังทำไม่ได้ ก็อย่าไปคาดหวังเด็กจบใหม่ขนาดนั้น (อ่านข้อ 2.1 ใหม่ – เราไม่ควรให้คนอื่นทำในสิ่งที่เราก็ทำไม่ได้)

3. บูลชิท 101

สังคมการทำงานของประเทศไทยนั้น ไม่เอื้อให้กับการพูดความจริงในทุกๆ เรื่อง หรืออีกนัยหนึ่ง ศัพท์ที่ใช้ทั้งหลายนั้น เป็นคนละคำกับมาตรฐานในสามัญสำนึก เช่น แม้เราจะพูดภาษาอังกฤษได้ห่วยแตก แต่เราก็กรอก resume ว่า Good ใน English Skill, ทุกๆ คนต่างบอกว่า “ฉันทำได้ทุกอย่าง เก่งหมดทุกเรื่อง” ฯลฯ ดังนั้น ผู้จะติดต่องานทั้งหลาย จึงจำเป็นต้องเรียนรู้ Bull Shit 101 นี้ไว้บ้าง โดยคำนึงถึง Position หลักของเรา ว่าเรากำลังพูดอยู่กับใคร แล้วค่อยเลือกถ้อยคำที่เหมาะสมกับพฤติกรรมของฝั่งนั้นๆ เช่น

ฝั่งลูกค้า ต้องการได้ยินคำว่า ไม่มีปัญหา หากมันจะไม่เกิดปัญหา ดังนั้น แม้จะมีปัญหา แต่เป็นปัญหาที่เราแก้ได้ เราเรียกว่า ไม่มีปัญหา
ฝั่งผู้ผลิต/ฟรีแลนซ์ นั้น หากเราบอกเค้าว่าเป็นปัญหานิดหน่อย เค้าจะคิดว่า ไม่มีปัญหา แต่ถ้าบอกว่า เป็นปัญหาใหญ่ เค้าจึงจะคิดว่ามีปัญหา

ดังนั้น ในเหตุการณ์เดียวกัน เมื่อเกิดปัญหาที่เราเห็นว่าฝั่งผู้ผลิตของเราจะแก้ได้ เราต้องบอกลูกค้าว่า “ไม่มีปัญหา” และบอกผู้ผลิตว่า “ปัญหาใหญ่แล้วโว้ยยยยยย แก้ด่วนนะสาดดด”

ตอนนี้นึกออกเท่านี้ ใครคิดเพิ่มออก บอกด้วย กระผมไปทำงานต่อละ เดี๋ยวมันจะมี “ปัญหา!!”

ปล. เพิ่มเติมรูปภาพแห่งกระบวนการทำงานของโปรเจ็คทั้งหลาย ฮายิ่งนัก ต้นฉบับที่ ProjectCartoon.com

ขั้นตอนการทำโปรเจ็ค

เพ่ิมเติม 17:17 น.

เว็บที่ทำการ์ตูนนี้ อนุญาตให้เราทำเวอร์ชั่นต่างๆ ตามใจด้วย กระผมเลยใส่ภาษาไทยเข้าไปซักหน่อย เชิญที่ Project Cartoon – Thai Version

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

ประชันเหล่า CMS ณ บาร์แคมป์

iMenn — Thu, 21 May 2009 18:08:53 +0000

(บันทึกนี้มีศัพท์เทคนิคสูง ไม่ Geek อาจไม่ Get / บันทึกนี้จะปรับปรุงข้อมูลไปเรื่อยๆ จนกว่าจะจบงาน)

เริ่มจากการแซวกันไปมา จบลงที่เอากันจริงๆ เลยละกัน (เฮ้ย อย่าคิดลึก) นั่นคือ งานบาร์แคมป์คราวนี้ จะมีการจัดประชัน CMS กันด้วย รายละเอียดที่ CMS Showdown ใน BarCamp Bangkok 3

และกระผมก็นำทีม WordPress สุดที่รักสู้ศึก

ตอนนี้มีแนวร่วมกล้าตายดังนี้

บอกว่าจะทำธีมให้ดูคร่าวๆ วันนี้ ตอนนี้ยังไม่ได้เริ่มเลย อ๊าค ไปปั่นงานต่อก่อนก่า…

22 พ.ค. ตี 3 – มาเพิ่มเติมว่าไอ้หน้าคร่าวๆ เนี่ย คงประมาณนี้ แต่อันนี้ออกแบบด้วย เกย์บ๊อกเมดตอด ไปก่อน เดี๋ยวเพิ่มสี และทำหน้าย่อยให้นะคร้าบ (ว่าแต่มีใครอยากเอาไฟล์ไปลงสีเล่นมั้ยเนี่ย )

ออกแบบมีติดกรอบและกริดเต็มที่ ใครที่ขี้เกียจคงเดาได้ทันทีว่าใช้ 960.gs แน่นอน :p

Thai Team Theme

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

บันทึก Happy D. Dogs: บทเพลงในอัลบัมง่ายๆ

iMenn — Sat, 16 May 2009 08:31:58 +0000

เคยบันทึกเรื่องแฮปปี้ ดี ด็อกส์ ไว้บ้างในตอนเพิ่งทำมิวสิึควีดีโอเมื่อราว 4 ปีก่อน ที่ ตุ๊บป่อง และ มิวสิค ซึ่งกล่าวสั้นๆ เพราะรายละเอียดอยู่ในเว็บ HappyDDogs.com

ตอนนี้เว็บล่มไปนานแล้ว และอัลบัมนี้ก็คงไม่มีขายแล้ว (หรือไม่มีคนซื้อแล้ว ) ดังนั้นมาเก็บไว้เป็นความหลังหน่อยก็ดี (ขอขอบคุณ Archive.org ที่ทำให้ผมขุดข้อมูลเก่าๆ มาได้ อินเตอร์เน็ทเป็นที่ที่ Write Only, Can’t Delete จริงๆ )

Happy D. Dogs เป็นวงดนตรีที่ผม กับ พัช ร่วมกันตั้งขึ้นมา จริงๆ แล้วผมเองก็แต่งเพลงกับพัชมาตั้งแต่สมัยเรียนที่จุฬาฯ เคยคิดอยากออกอัลบัมกันหลายครั้ง ร่วมกับหลายคน แต่ก็ไม่เป็นรูปเป็นร่างนัก (มีออกสื่อหน่อยก็ Identity ซึ่งเป็นรวมงานหลายศิลปิน โต้โผคือ คุณแพม ลลิตา) จนกระทั่งเมื่อปี 2542 ทำ บริษัทไทเกอร์ ไอเดีย มาปีกว่า คุณเอกแห่ง Beauty Gem ก็มาซื้อหุ้นบริษัทผม และเสนอพร้อมเพิ่มทุนทำ TiGER MUSiC ด้วย เพราะเป็นช่วงที่ค่ายใหญ่กำลังจะตาย Bakery เพิ่งปิดไป ค่ายเล็กจิ๋วน่าจะมีโอกาส ตอนนั้นเป็นยุคเริ่มต้นของวงการอินดี้และ Fat Radio พอดี

เราเลยได้มีโอกาสออกอัลบัมในฝันกัน ก่อนที่จะออกศิลปินอีกคนหนึ่ง (น้องณัฐ) และก็พบว่าเจ๊งทุกโปรเจ็ค ในเวลาต่อมา

ปกซีดี แฮปปี้ ดี ด็อกส์ อัลบัม ง่ายๆ

Happy D. Dogs นั้นตั้งชื่อเลียนแบบ Happy Tree Friends การ์ตูนยอดนิยมของครีเอทีฟในออฟฟิศ ใช้ “การ์ตูนหมา” เป็นสัญลักษณ์เพราะรู้สึกว่ามันเข้ากับภาพลักษณ์และบทเพลงของเรา คือ กวนๆ ขำๆ อารมณ์ดี เข้าถึงง่าย ไม่เท่เหมือนศิลปินทั่วไป เลยวาดการ์ตูนเป็นหมาผอมและหมาอ้วน

อัลบัมนี้เป็นเหมือนอัลบัมเริ่มต้นของบริษัท ซึ่งยังไม่แน่ใจในโมเดลธุรกิจ เลยพยายามทำให้เร็ว (2-3 เดือน) ลงทุนให้น้อย (2-3 แสน ทั้งดนตรี และการผลิต CD) ส่วนใหญ่ก็อัดเสียงและทำดนตรีกันเองที่ออฟฟิศ ใช้ GarageBand เกือบทุกเพลง แต่พอจะ Mix เพลงก็ส่งต่อให้ท่านยอดแห่ง Patid.com เป็นคนเก็บรายละเอียดให้

มาฟังเพลงของเราดีกว่า …

01 ฉันมีความสุขดีอย่แล้ว

เนื้อร้อง/ทำนอง เม่น เรียบเรียง พัช

ฉันนั้นมีความสุขดีอยู่แล้ว ทั้งที่มีความสุขดีอยู่แล้ว แต่ทำไมยังไปอะไรให้วุ่นวายหัวใจอีก ทั้งที่มีความสุขดี
เผลอ รักเข้าอีกแล้ว คิดว่าคงไม่แห้วล่ะคราวนี้ แต่ดูเหมือนสวรรค์ที่ฉันได้ฝันไม่หันมายินดี เธอ จึงไม่สนใจ

กลับมาร้องไห้้ เช็ดหัวเข่า กลับมานั่งเศร้า เคล้าน้ำตา โอ้วชีวิตก่อนนี้ก็ดีอยู่แล้วนี่นา โว้ว ลัลลา โว้ว ลัลลา (ก็ดีอยู่แล้ว ..)

ทั้งที่มีความสุขดีอยู่แล้ว ฉันก็มีความสุขดีอยู่แล้ว แต่ทำไมยังไปอะไรให้วุ่นวายหัวใจอีก ทั้งที่มีความสุขดี

Download ฉันมีความสุขดีอยู่แล้ว 3.07 MB
แต่งขึ้นหลังจากผ่านกระบวนการแห้วหลายต่อหลายครั้ง จริงๆ แล้ว เราก็มีความสุขดีอยู่แล้วนี่นา

[See post to watch Flash video]มิวสิควิดีโอ: ฉันมีความสุขดีอยู่แล้ว

02 ตุ๊บป่อง

เนื้อร้อง/ทำนอง เม่นและพี่กอล์ฟ เรียบเรียง พัช

ฟ้า ดูสดใสสวยงาม เมฆสีขาวนั้นลอยตุ๊บป่อง ฉันนั้นได้แต่มอง ฉันนั้นได้แต่มอง ฉันนั้นได้แต่มอง คิดถึงเธอ
ผีเสื้อโบกโบยชื่นบาน เธอจะคิดถึงฉันหรือเปล่า ฉันได้แต่มอง ฉันได้แต่มอง ฉันได้แต่มอง คิดถึงเธอ

อยากจะเก็บท้องฟ้า ใส่ขวดไว้ เก็บมาแทนหัวใจให้เธอ อยากจะเก็บรอยยิ้ม ทุกครั้งที่เจอ เอามาทำให้เธอแก้มป่อง

ฉันว่าเธอก็น่ารักดี แม้บางทีจะงอนตุ๊บป่อง ฉันก็ได้แต่มอง ฉันก็ได้แต่มอง ฉันก็ได้แต่มอง คิดถึงเธอ

ตุ๊บป่อง … ตุ๊บป่อง แก้มป่อง ปิ๊งป่อง พุงป่อง …

Download ตุ๊บป่อง 3.04 MB
พี่กอล์ฟเริ่มแต่งเพลงนี้ไว้เป็นเพลงค่าย แต่เนื่องจากมีศัพท์เทคนิคเยอะ เราเลยดัดแปลงกันนิดหน่อย แต่ก็พยายามคงความตุ๊บป่องไว้นะคร้าบ

[See post to watch Flash video]มิวสิควิดีโอ: ตุ๊บป่อง

03 หมาเหงา

เนื้อร้อง/ทำนอง เม่น เรียบเรียง พัช

เหงา เมื่อมายืนที่เก่า ที่ที่เรานั้นเคย เจอกัน ทุกสิ่งยังเหมือนเดิม ไม่ต่างจากเมื่อวาน แต่วันนี้ฉัน ไม่มีเธอ
แม้ จะมีคนมากมาย ผ่านมาให้ใจได้เจอ แต่ไม่เคยรักใคร เมื่อใจยังรักเธอ และแม้จะเพียงแต่เพ้อ คนเดียว

จากวันที่เคยหวานๆ กลับเป็นวันเหงาๆ ไม่มีแล้ว ที่เราจะอยู่คู่กัน จากวันที่เคยซึ้งๆ แค่คิดถึงก็ทรมาน
เราไม่ควรจะรักกันเลย

แต่งให้หญิงสาวคนหนึ่ง ทั้งๆ ที่เลิกกันไปนานแล้ว แต่บางที ในบางสถานที่ ก็กลับรู้สึกคิดถึงขึ้นมาอย่างประหลาด

Download หมาเหงา 3.56 MB

[See post to watch Flash video]มิวสิควิดีโอ: หมาเหงา

04 ง่ายๆ

เนื้อร้อง/ทำนอง เม่น เรียบเรียง พัช

เธออยากฟังเพลงง่ายๆ ฉันเลยแต่งเพลงง่ายๆ ก๊อบปี้ก็ไม่สนใจ ขอให้มันง่ายไว้ก่อน
(ก็แต่งว่า) ฉันรักเธอ เธอรักฉัน เรารักกัน ฉันและเธอ คิดถึงเธอ คิดถึงฉัน คิดถึงกันทุกวันนะเธอ

เธออยากฟังเพลงง่ายๆ ฉันเลยแต่งเพลงง่ายๆ จะซ้ำก็ไม่สนใจ ขอให้มันง่ายไว้ก่อน
(ก็มีแค่) ซีเมเจอร์ เอไมเนอร์ ดีไมเนอร์ จีเซเว่น ซีเมเจอร์ เอไมเนอร์ ดีไมเนอร์ และก็ จีเซเว่น (พอแล้ว)

อุทิศแต่เพลงตัวเอง กฎหมายลิขสิทธิ์บอกว่า หากเพลงซ้ำกันไม่เกิน 7 ตัวโน้ต ไม่ถือว่าลอก เอ้า ไม่ลอกก็ไม่ลอก (แต่เพลงนี้เหมือนกับเพลง Night Birds เลยนะ!)

Download ง่ายๆ 2.65 MB

05 ก็เลยรักเธอ

เนื้อร้อง เม่น ทำนอง/เรียบเรียง พัช

ทั้งที่รู้ก็ยังแปลกใจ ทำไมเรามาพบกัน ทั้งที่รู้ว่าใครต่อใคร ก็คิดว่าเราคงคบไม่นาน
แต่สิ่งดีๆที่ให้กัน วันคืนดีๆก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไป

ก็เลยรักเธอ เรื่อยมา และเธอก็คงรู้ว่า ฉันมีเธอเต็มหัวใจ จะรักเธอ เสมอไป ไม่ขออะไรให้เลิศเลอ แค่อยู่ใกล้เธอก็สุขหัวใจ

ถึงพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ใจไม่เคยไหวหวั่น ขอแค่ฉันมีเพียงแต่เธอเท่านั้น ที่เดินร่วมทาง

หากมีวันใดที่ท้อ ขอให้รู้ว่าเธออยู่เคียงข้างฉัน อาจไม่ได้เป็นเหมือนฝัน แต่จะมีฉันและเธออยู่เหมือนเดิม

วันนึงในสมัยหัดทำเพลงกันใหม่ๆ พัชมาเล่นเปียโนที่บ้าน แล้วก็เขียนทำนองทิ้งไว้ อีกหลายปีหลังจากนั้นตอนที่อยู่อเมริกา ผมจึงนึกอยากเขียนเพลงขึ้นมา จินตนาการว่า ถ้าเพื่อนหลายๆ คู่จะแต่งงานกัน มันจะต้องร้องเพลงนี้แหละ

Download ก็เลยรักเธอ 3.59 MB

06 รักและแค้น

เนื้อร้อง/ทำนอง เม่น เรียบเรียง พัช

วันเวลาที่เราเคยมีกัน มันไม่เคยจะมีอะไรดี อยากจะเก็บวันเวลาที่มี เอาไปทิ้ง และเหยียบซ้ำ
เธอคือคนที่ในใจฉันฝัน ว่าชาตินี้อย่าได้พบกันเลย เธอคือคนที่ในใจคุ้นเคย ว่าปลาร้า อัปลักษณ์

รักฉันรักหมดใจของฉันที่ให้เธอ แต่ว่าแค้นก็แค้นหมดใจ กับคนไม่ได้ความ ทั้งชีวิตจิตใจของฉันมอบให้เธอ ไม่มีหรอก อย่ามาฝัน

นึกถึงละครเพลงที่นักแสดงแต่งตัวและแสดงเป็นสองคน มันคงตลกดี ถ้าหากจะมีเพลงคู่ที่ไม่ได้ร้องจีบกัน

Download รักและแค้น 2.53 MB

07 วันนี้มีเธอ

เนื้อร้อง โอ๊ส ทำนอง/เรียบเรียง พัช

ถนน รถรา ก็ติด ฟ้าฝน ก็ดู หม่นๆ มองผู้คน วุ่นวาย แต่ฉัน ก็ยังมีเธอ ยังไง ก็ยังสดใส สุขหัวใจ ไปกับเสียงเพลง

(ก็ใน)วันนี้ ฉันนั้นมีเธออยู่ บนท้องฟ้าช่างดูสดใส (ต่อให้)วันและ คืน เปลี่ยนหมุน ผ่านไป คิดถึง ทีไร สุขใจทุกที

คิดถึง แล้วใจสั่นๆ เจอกันแล้วมันหวั่นๆ เธอทำให้ใจพองโต อาการ ที่ดูแปลกๆ ทำไง ก็คงไม่หาย สุขหัวใจ เพราะว่า มีเธอ

เธอทำให้โลกมัน ดูสดใส เธอทำให้ฉันอบอุ่นหัวใจ มีเธอ แล้ว โลกช่างดูสดใส มีเธอ แล้ว ฉันอบอุ่นหัวใจ

บทเพลงใสๆ ในวันฝนตก รถติด

Download วันนี้มีเธอ 2.81 MB

08 ก็อยากจะลด

เนื้อร้อง/ทำนอง เม่น เรียบเรียง พัช

เธอ มาบอกว่าฉันหนักเกิน ควรจะต้องไปเข้าคอร์สลดหุ่น เธอ ไม่รู้หรอกว่ามันฉุน ทำไมมองกันเพียงแค่ผิวเผิน

ก็อยากจะลด แต่มันไม่ลงซักที เลยหนักอย่างนี้ ก็ไม่รู้ทำไง ไปวิ่งก็แล้ว อดข้าวก็แล้ว มันก็ยังไม่หาย
ก็อยากจะลด แต่มันไม่ลงซักที ได้โปรดคนดี ขอให้เธอเห็นใจ ให้กินขอบชีส ไอติมอีกควอทซ์ แล้วพรุ่งนี้จะค่อยลดต่อไป

อยากจะกินสเต็ก พาสต้า และพิซซ่า มักกะโรนี ลาซานย่า เกี๋ยวซ่าก็น่ากิน
ขาหมูเยอรมัน ข้าวหมูแดง ข้าวมันไก่ พะโล้เป็ดจานใหญ่ แล้วต่อท้ายด้วยไอศกรีม
วาฟเฟิล ช็อกโกแลต และซาลาเปา ขนมชั้น ขนมเรา ใส่เชอร์รี่และวิปครีม
โถ โถ ไม่ได้กินทุกวันนะ ขอกินหน่อยน่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยอดกิน

ความในใจของคนอ้วน โธ่ เห็นใจกันหน่อยเถิดคร้าบ มันก็อยากจะลดอยู่ แต่มันไม่ลงซักทีอ้ะ

Download ก็อยากจะลด 2.97 MB

09 พักก่อน

เนื้อร้อง เม่น ทำนอง/เรียบเรียง พัช

พักก่อน หยุดร้อนใจวางกับทางแสนไกล พ้นผ่าน จบแล้ววันวาน ที่เคยท้อ หมดใจ สิ่งที่เลวร้าย
หากว่าชีวิตจะต้องผิดหวัง หากว่าชีวิตจะต้องพลั้งหรือพลาดไป อย่ามัวท้ออยู่ วันที่ผ่าน ก็จะต้องผ่านไป

ยิ้มเถิด ชีวิตยังรอให้เราเริ่มใหม่ ก้าวต่อ กับฝันที่รอให้เราคว้า ต่อไป โปรดอย่าหวั่นไหว
หากว่าชีวิตจะต้องผิดหวัง หากว่าชีวิตจะต้องพลั้งหรือพลาดไป อย่ามัวท้ออยู่ วันที่ผ่าน ก็จะต้องผ่านไป
ปล่อยให้ชีวิตได้มีผิดหวัง ปล่อยให้ชีวิตได้เรียนรู้และเข้าใจ เก็บมันไว้เถิด วันร้ายๆ ขอให้เธอหยุดพัก

ครั้งหนึ่ง ขอบฟ้าแสนงามได้เอ่ยถามว่า ใยฝนจึงพา ลมพายุให้พัดกระหน่ำ ซ้ำให้ฟ้าหมองไป ใยแผ่นฟ้าถึงต้องร้องไห้ แต่ก็กลับเข้าใจ เมื่อมองพื้นดิน ดอกไม้รวยริน ผลิกิ่งบานเพื่อรับวันใหม่ หยาดน้ำค้างยังคงพร่างพราย ให้ชีวิตได้งอกงาม แล้ว มันไม่ควรจะเกิดขึ้นหรือ กับเรื่องราว ที่เศร้าใจ

เพลงนี้แต่งไว้ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย รู้สึกว่า ชีวิตคนเราไม่ได้ควรแค่อดทนรอในวันที่มีพายุฝนเท่านั้น แต่ควรจะเข้าใจด้วยว่า พายุฝนนั้น ก็เป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตเช่นกัน

Download พักก่อน 4.09 MB

10 แด่โฮ่ง

เรียบเรียง พัช ร้องนำโดยน้องหมาลีโอและโซดา

(เพลงบรรเลง)

บทเพลงจากหมา โดยหมา และเพื่อหมา ถ้าจะให้ดีควรเปิดกับเครื่องที่ให้ความถี่นอกย่าน 20-20,000 Hz ได้ และไม่ควรเป็น mp3 อย่างยิ่ง! (เพลงนี้ถ้าเปิดด้วย CD กับเปิดด้วย MP3 จะทำให้หมามีปฏิกิริยาต่างกัน เพราะมีความถี่ที่ซ่อนไว้ในเพลงหลายจุด ส่วนใหญ่หมาที่ได้ยินเวอร์ชั่น CD จะเห่ารับนะ)

Download แต่โฮ่ง 1.94 MB

11 ขอบคุณ

เนื้อร้อง เม่น ทำนอง/เรียบเรียง พัช

ไม่เคยคิดสักครั้ง ไม่เคยหวังสักหน ว่าในชีวิต จะมีใครบางคน สนใจ
ไม่เคยมองเห็นขอบฟ้า ไม่เคยเสาะหาอะไรให้วุ่นวาย แต่ชีวิตกลับเปลี่ยน เมื่อเธอเข้ามาในหัวใจ

ขอบคุณที่ยิ้มให้กัน และทำให้ฉันรักเธอ ขอบคุณไว้ใจกันเสมอ ไม่ว่าวันคืนจะนานเพียงไหน
ขอบคุณที่ฝันตรงกัน และทำให้ฉันได้มั่นใจ ว่ารักดีๆ จะมีให้กันตลอดไป

แม้วันที่ผิดหวัง แม้วันที่สับสน แค่เพียงชีวิตยังมี ใครอีกคน สนใจ
เดินไปให้ถึงขอบฟ้า ร่วมกันเสาะหา อะไรก็ง่ายดาย แค่ชีวิตมีเธอ ก็พร้อมจะเจอ อีกมากมาย

ขอบคุณสำหรับทุกๆ สิ่ง ที่ทำให้ชีวิตได้มาถึงทุกวันนี้ ขอบคุณความฝันที่ยังคงมีอยู่เสมอ และขอบคุณความรัก ที่ทำให้โลกนี้รื่นรมย์ และน่าอยู่

Download ขอบคุณ 3.95 MB

12 ตุ๊บป่อง Remix

เรียบเรียง พัช

(เพลงบรรเลง)

Download ตุ๊บป่อง Remix 4.15 MB

[See post to watch Flash video]มิวสิควิดีโอ: เบื้องหลังการถ่ายทำตุ๊บป่อง

Happy D. Dogs

เหตุการณ์ในช่วงออกอัลบัมเป็นเหตุการณ์ที่ประทับใจสำหรับผม เป็นช่วงเดียวในชีวิตที่ได้มีโอกาสทำเพลงกับพัชอย่างจริงจัง เพราะหลังจากนั้น พัชก็เติบโตไปเป็นมือ Backup ทำงานเบื้องหลัง เล่นคอนเสิร์ตให้กับพี่บอย โกสิยพงศ์ และศิลปินหลายคน ส่วนผมยังเป็นมือกีต้าร์วงเหล้า เล่นกีต้าร์งูๆ ปลาๆ ในฐานะมือสมัครเล่นต่อไป

และพอใจที่จะเป็นผู้ฟัง ในบทบรรเลงของพัชมากกว่า

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

SSS> ข่าวด่วน ! คุณซาบซึ้ง บุกพัทยา (2/2)

iMenn — Sat, 09 May 2009 19:09:36 +0000

หญิงสาวโนเนะเค้าบ้าตุ๊กตาตาบอด (blind เอ๊ย blythe) กัน คุณพัชรตอนนี้ก็กำลังเห่อไอคอนตาใสปิ๊งอยู่ ถึงกับสร้างแคมเปญ “ซาบซึ้งทุกแห่งหน หรือ Spread Saab Sueng > SSS” เลยทีเดียว (ดูชื่อแคมเปญก็รู้ว่าลอกไฟร์ฟอร์กซ์มา) เอ้า เมื่อเค้าอยากให้ผมมีส่วนร่วมด้วย (เช่น ติดคุก ด้วยข้อหาเผยแพร่ตุ๊กตา) กระผมก็บ้าจี้ด้วยละกัน

โปรดอ่านตอนแรกก่อน SSS> ข่าวด่วน ! คุณซาบซึ้ง บุกพัทยา (1/2) แล้วมาดูรูปต่อไปกัน

คุณซาบซึ้งกับตู้กระจก (บรรจุไอศกรีม)

ซาบซึ้งกับเค้กสุดนุ่ม

ซาบซึ้งอยู่ในกำมือ

ซาบซึ้งกับมติชนสุดสัปดาห์

ซาบซึ้งโดนหมาคาบไป ...

ซาบซึ้งกับเต็นท์ 1 เสาร์

ซาบซึ้งกับเส้นสาย

ซาบซึ้งกับแมงดา

ซาบซึ้งกับส้มตำ

ซาบซึ้งกับไก่ย่าง

ซาบซึ้งกับกรรเชียงปู

ซาบซึ้งกับป้ายขายทุเรียน

ซาบซึ้งกับไอศกรีมเซเว่น

ซาบซึ้งกับความชัดตื้น (ตื้นมากๆ)

ซาบซึ้งกับความชัดตื้น (ตื้นน้อยหน่อย)

อำลาหาดทรายด้วยความซาบซึ้ง

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

การกลับมาของเสื้อแดง

iMenn — Sat, 25 Apr 2009 14:21:11 +0000

ข้าพเจ้าเพิ่งตระหนักว่า เสื้อที่ข้าพเจ้าสามารถใส่ออกนอกบ้านได้โดยกระดุมไม่ปริหลุดออกไปเสียก่อนนั้น เหลืออยู่ราวสิบกว่าตัว และ 8 ตัวนั้นมีสีแดง

ในห้วงมรสุมชีวิตอันยุ่งเหยิงขนาดนี้ ข้าพเจ้าหาเวลาซักผ้าไม่ได้มาสัปดาห์กว่าแล้ว (ชีวิตชายโสดแสนเศร้า เฝ้ารอสาวขาวสวยช่วยเมตตา ) จึงน่าเห็นใจยิ่งนัก ที่ข้าพเจ้าไม่อาจต้านทานการกลับมาของเสื้อแดงได้

การเมืองกำลังดัง สามก๊กกำลังดี ขอเชิญชมตัวละครผู้มีสีสันบาดใจ โดยระทึก ระทึกพลัน!!

เอาจริงนะ!!

อ้วนเสี้ยว

ต่อ …

อ้วนสุด

และสุดท้าย !!!

อ้วนสาดดดดด!!!

ปล. ความสามารถในการวางแก้วน้ำบนพุงนั้น เป็นความสามารถเฉพาะตัว ห้ามเลียนแบบ!!!

เพิ่มเติม 27 เมษายน 2552

ลืมให้เครดิตไป รูปภาพถ่ายโดย คุณพัช ใช้กล้อง คุณจ๋ง

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

คิดถึงเสื้อแดง

iMenn — Wed, 15 Apr 2009 10:45:55 +0000

ข้าพเจ้าไม่ได้อ้วนขึ้น แลเสื้อแดงของข้าพเจ้าก็ไม่ได้หดลง กระนั้นข้าพเจ้าคงไม่ได้ใส่เสื้อแดงของข้าพเจ้าอีกนานทีเดียว

เสื้อแดงในตู้เสื้อผ้าล่าสุด

เอ หรือการอยู่ในประเทศแห่งพรอพพากานดาเช่นนี้ ข้าพเจ้าควรแก้ปัญหาด้วยการพรอพพากานดาเช่นกัน?

เสื้อตัวนี้สีเหลือง!

ปล. 1. หลักฐานที่ข้าพเจ้ากล่าวว่า นี่เป็นประเทศแห่งพรอพพากานดา (Propaganda – การโฆษณาชวนเชื่อ) ก็คือ เรามีผู้กำกับโฆษณาที่ได้รางวัลระดับโลกจำนวนมาก นั่นเอง … อ๊ะ เถียงงงง

ปล. 2. ที่ข้าพเจ้ากล่าวว่า ข้าพเจ้าไม่ได้อ้วนขึ้น ก็อาจเป็นพรอพพากานดาเช่นกัน ความเป็นจริงคือ ข้าพเจ้าถือคติตามท่านพี่ ญ. ร่างใหญ่ ว่า “ตราบใดที่เรายังไม่ชั่งน้ำหนัก ก็จะไม่มีใครทำอะไรเราได้ …”

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

คนไทยรักกัน

iMenn — Sun, 12 Apr 2009 18:31:26 +0000

เราเติบโตมากับพรอพพากานดา
เราถูกทำให้ทะเลาะกันด้วยพรอพพากานดา
เราย่อมสมควรสามัคคีกันด้วยพรอพพากานดา

พูดไปอย่างนั้นแหละ ดูมิวสิควีดีโอนี้แล้วซาบซึ้งจริงๆ น้ำตาซึมจริงๆ นะเนี่ย

เหมือนตอนดู มิวสิคท่านโอบามา เลย เราเป็นพวกหลงรักวาทกรรม อย่างที่เคย กล่าวกับท่านจ๋ง จริงๆ

ปล. อ้างเหตุบังเอิญอีกนิด

เมื่อบ่ายเพิ่งนั่งรถผ่านกลุ่มทหาร
เมื่อเย็นเพิ่งดูข่าวการเมืองผ่านทีวี (ในรอบหลายเดือน – มันดราม่าจริงๆ เพิ่งรู้)
เมื่อหัวค่ำเพิ่งอ่าน “อ่านสามก๊ก ถกบริหาร” จบ แล้วก็เกิดการปรับกระบวนทรรศน์ครั้งใหญ่ เพราะผมเชื่อเหมือนคุณ “เล่าชวนหัว” เชื่อมาตลอดว่า เล่าปี่และขงเบ้งคือตัวปัญหาและพวกสร้างภาพ แต่คุณกอบศักดิ์ ได้ให้เหตุผลอันนุ่มนวลจนเริ่มกลับมานับถือเล่าปี่และขงเบ้งอีกครั้ง
แล้วก็พลันคิดว่า เมื่อเราเจอหลักฐานทางประวัติศาสตร์ใหม่ๆ “ความจริงในอดีต” ก็เปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ ซึ่งก็กระทบ “ความเชื่อ” ที่ฝังรากไว้ต่อๆ มา

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

วิถีแห่งเจ้าสำนัก

iMenn — Sat, 04 Apr 2009 15:55:18 +0000

ผมเป็นพวกมีความสุขกับการได้เข้าใจตัวเอง คือย่ิงค้นหาว่าตนเองชอบทำอะไร ควรทำอะไร และวางแผนร้อยแปดให้ได้ดั่งใจ – แล้วมีความสุข

ในช่วงหลายปีมานี้ จึงได้บันทึกเกี่ยวกับการเติบโตของชีวิตอยู่บ่อยครั้ง (ป้ายคำ: วิเคราะห์ตนเอง) พบว่า การวางแผนและเลือกวิถีอาชีพ+วิถีชีวิต ที่คนทัวไปน่าจะทำได้ตั้งแต่สมัยเรียน ผมเองเพิ่งมาชัดเจนในช่วงไม่กี่ปีนี้เอง

ขอตั้งชื่อวิถีชีวิตนี้ว่า วิถีแห่งเจ้าสำนัก

แม้ไม่ลุ่มลึก และซ้าย อย่าง ท่านจ๋ง , ไม่ตระหนักในทุน และการขาย อย่าง ท่านพัช , ผมเองก็ไม่อาจปฏิเสธว่า วิถีชีวิตที่ผมเลือกนี้ เอียงซ้ายนิดๆ และต้องหาเงินหน่อยๆ ผมเลือกที่จะมีชีวิตแบบศิลปินตามใจฉัน กับมีวินัยและบ้างาน (อย่างที่เคยบันทึกว่า ผมเป็นพวกทำงานตลอดเวลา พักผ่อนตลอดเวลา) มีอุดมคติสวยหรู (เช่น ไม่ยุ่งกับการทุจริต) แต่ก็ยังรับใช้อำนาจทั้งหลาย (เงินของการคอรัปชั่นต้องมาถึงผมซักทางหนึ่ง – อาจจะอยู่ในรถไฟฟ้า บันไดเลื่อน ถนน ฯลฯ ที่ผมใช้อยู่ หรือผมเองก็ได้เงินเดือน จากการทำโครงการที่เกี่ยวข้องกับคนที่ไม่โปร่งใสอยู่บ้าง)

ทรรศนะต่างๆ ของผม ก่อนที่จะออกแบบวิถีชีวิต

1. องค์กรควรมีขนาดเล็ก

ผมคิดว่า องค์กรที่มีขนาดใหญ่และมีอำนาจนั้นมีข้อเสียหลายด้าน เชื่องช้า ไม่มีประสิทธิภาพ และรั่วไหล ผมจึงคิดว่า รัฐควรมีขนาดเล็ก บริษัทควรมีขนาดเล็ก และแม้แต่บุคคลเอง ก็ควรจะครอบครองสิ่งจำเป็นและสิ่งฟุ่มเฟือยไว้ไม่มากนัก

(หากชีวิตไม่ต้องการสิ่งฟุ่มเฟือย ผมว่าพระพุทธเจ้าออกแบบ “อัฐบริขาร” มาชัดเจนแล้ว นั่นคือ วัตถุที่จำเป็นของชีวิต มีแค่ 8 อย่างเท่านั้นเอง – ผมยังรักในกิเลสและชีวิตฆราวาสอยู่ ผมเลยบอกว่า ผมยังต้องมีสิ่งฟุ่มเฟือย จะเห็นว่า ผมไม่ใช้คำว่า พอเพียง เพราะคำว่าพอเพียงนั้นไม่มีนิยาม ผมขอเรียกสิ่งที่เกินอัฐบริขารว่าฟุ่มเฟือยเลยดีกว่า)

ผมเห็นว่า องค์กรขนาดใหญ่ ค่าใช้จ่ายจำนวนมากจะไปที่ “การจัดการ/บริหาร/บัญชี” มากกว่า “การสร้างสรรค์” และการบริหารบริษัทใหญ่นั้นเลี่ยงการไร้น้ำใจได้ยาก ต่อให้ผมเป็นผู้บริหาร/เจ้าของบิ๊กซี ผมก็ต้องซื้อของจากบริษัทที่ราคาถูก ที่กดขี่แรงงาน สร้างมลภาวะ ฯลฯ เพราะตัวเลขชี้วัดในระบบทุนนั้นมีจำกัด

หรือแม้แต่รัฐ กองทัพ มวลชน สถาบัน ฯลฯ ผมเห็นว่าความใหญ่โตนั้นสร้างผลเสียได้มาก และการจะรักษาความใหญ่โตนั้น จะเหลือแค่เรื่องตื้นเขินร่วมกันไม่กี่ข้อ ผสมกับการโฆษณาชวนเชื่อ และสร้างภาพเพ้อเจ้อของฝ่ายตรงข้าม/คู่แข่ง

ทรรศนะรังเกียจ “การจัดการ/การโฆษณาชวนเชื่อ/บัญชี” ชื่นชม “การสร้างสรรค์/ประสิทธิภาพ/อิสรชน” นั้น ผมวิเคราะห์ว่า สงสัยเป็นเพราะผมเรียนวิศวะ (ซึ่งเรียนไปโดดไป) และสอบ MBA ไม่ติดนั่นเอง

2. เงิน, งาน, ความสุข เมื่อแลกเปลี่ยนกันจะสูญเสียบางส่วน

หากเราทำงานได้เงิน นำเงินไปซื้อความสุข เราจะเสีย “ค่าธรรมเนียม” บางอย่าง เช่น ภาษี, ความรอบคอบในการตัดสินใจซื้อความสุข (…ซื้อหน่อยน่า ทำงานหนักมาทั้งเดือนนะ!…) ฯลฯ ผมจึงพยายามออกแบบชีวิตด้วยเงื่อนไขแรกว่า ต้องได้ทำงานแล้วมีความสุขก่อน

และการใช้เงินเป็นศูนย์กลางระหว่างงานและความสุข จะทำให้เราต้องเสียภาษี ซึ่งผมคิดว่า การเสียภาษีมาก เป็นการบ่อนทำลายสังคมอย่างหนึ่ง (เพราะทำให้รัฐมีขนาดใหญ่ สร้้างแรงจูงใจให้คอรัปชั่นสูง) ดังนั้น ผมจึงพยายามออกแบบวิถึชีวิตด้วยเงื่อนไขอีกข้อว่า เรามีทางไหนมั้ย ที่จะทำงาน มีความสุข ได้เงินไม่มากนัก แต่ได้ผลตอบแทน (หรือความสุข) ด้านอื่นมากกว่า นั่นคือ ได้ตัวเงินน้อย แต่ได้ปัจจัยพื้นฐานครบถ้วน และได้ความฟุ่มเฟือยแถม

นอกจากนั้น ความสุขที่เหนือระดับการปรนเปรอตนเอง คือการได้ทำเพื่อสังคม, ได้รับการยอมรับ และภาคภูมิใจในตนเอง (อย่างที่ ท่านมาสโลว์กล่าวไว้ ) ซึ่งหากเราต้องใช้เงินซื้อ มันจะมีราคาแพงมาก ถ้าไป “ทำงานแลก” จะมีราคาคุ้มค่ากว่า

และความสุขในระดับที่เหนือกว่าที่มาสโลว์กล่าวไว้ คือความสุข 10 ระดับของพระพุทธเจ้า – ย่ิงไม่อาจใช้เงินซื้อมาได้เลย

นั่นเลยกลายเป็นว่า เงิน จำเป็นสำหรับปัจจัยพื้นฐาน กับของฟุ่มเฟือยบางอย่าง นอกนั้นไม่ควรใช้เงินซื้อ

3. โลกของ Opensource มีตัวอย่างองค์กรในอุดมคติจำนวนมาก

ผมขอยกตัวอย่างท่านศาสดา Matt องค์กร Automattic และ Wordpress

น้อง Matt เพิ่งจะเบญจเพสเมื่อต้นปี แต่ได้สร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากคือ Wordpress ซึ่งเป็นระบบทำเว็บแบบง่ายโคตร โดยทำให้ Wordpress เป็น Opensource ที่ใครจะเอาไปใช้ ไปพัฒนาต่อ อย่างไรก็ได้ และสร้างบริษัท Automattic ที่รับให้คำปรึกษาและทำเว็บด้วย Wordpress อีกที

ข้อเจ๋งก็คือ บริษัทของเค้าประกอบด้วยทีมงานจากทุกมุมโลก ซึ่งหลักๆ ก็คือ คนที่สนใจในโครงการของเค้า และมาเข้าร่วมสม่ำเสมอ จนเค้าดึงตัวมาเป็นพนักงาน นั่นหมายความว่า บริษัทของเค้าไม่ต้องมี HR หรือกระบวนการหาพนักงาน

พนักงานทุกคน ได้ดูแลโปรเจ็คของตนเองเต็มๆ บางอันผมดูแล้วก็ธรรมดา แต่พอเป็น “เครือข่ายของทีมงาน Wordpress” ก็ทำให้มีอาสาสมัครเข้าร่วมมาก และพัฒนาจนดีได้ในที่สุด ซึ่งแปลว่า สิ่งสำคัญที่บริษัทของ Matt ให้นั้นไม่ใช่แค่เงินเดือน แต่เป็นเครดิต ซึ่งนำมาทั้ง Resource และ แรงบันดาลใจ (ผมเคยบันทึกเรื่องนี้ว่า แรงบันดาลใจนั้น สำคัญกว่าจินตนาการและความรู้) และความรู้หลายเรื่องนั้นอยู่ใน Internet และสังคม Opensource อยู่แล้ว นั่นคือ บริษัทของเค้าจึงไม่ต้องมีการ Training ที่เป็นค่าใช้จ่ายแบบบริษัททั่วไป แต่มีการสร้างทีมที่แทบไม่มีค่าใช้จ่าย ลองดูสไลด์ Virtual Collaboration จะพบว่า เป็นทีมที่สุดยอดมาก

นอกจากนั้น ผลิตภัณฑ์ที่ชื่อว่า Wordpress ยังออกแบบส่วนกลาง และให้คู่มือมาดีมาก ทำให้มีคนทำส่วนต่อเพิ่มอย่างละนิดละหน่อยให้เต็มไปหมด และเมื่อทุกคนทำ ทุกคนก็เอาไปใช้ได้หมด แปลว่า บริษัทของเค้า ไม่ต้องมีแผนก R&D

และ Concept ของเค้าที่ว่า จะไม่เอาเงินไปทำประชาสัมพันธ์ แต่จะเอาไปทำให้ผลิตภัณฑ์ดีที่สุดในโลก ทำให้บริษัทไม่ต้องมีแผนก PR และ Marketing อาศัยว่า Product ดี และบอกต่อกันอย่างเดียวเลย

และเมื่อเป็นองค์กรที่เล็กกระจ๋ิว และอยู่ข้ามโลกแบบนี้ ก็ย่อมไม่จำเป็นต้องมีแผนกจัดซื้อ, สต็อก, จัดส่ง, ไอที, เอกสาร, ต้อนรับ, ตรวจประเมินภายใน ฯลฯ – โคตร lean เลย

ผมคิดว่า Matt คงไม่รวยนัก ยิ่งถ้านับจำนวนเงินจริงๆ คงไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าติดตามบล็อกของเค้า จะพบว่า เค้าได้บินไปสังสรรค์ ปาตี้ พบปะและพัฒนาตนเอง ในแต่ละประเทศทั่วโลกเต็มไปหมด มีผู้คนที่ชื่นชม และอำนวยความสะดวกให้จำนวนมากเวลาที่เค้าไปในแต่ละประเทศ ซึ่งผมเห็นว่า มากกว่าที่เศรษฐีระดับโลกซักคนจะสามารถทำได้เสียอีก

นั่นคือ มันมีโมเดลที่สามารถสร้างบริษัทที่เล็ก แต่ประสิทธิภาพสูง, สร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่ และมีประโยชน์ต่อโลก โดยที่ทุกคนในบริษัท ต่างแค่เพียง “ทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด” เท่านั้นเอง

ผมเลยพยายามคิดว่า แล้วมันมีอยู่ในอดีตหรือเปล่าหว่า? ไอ้โมเดลแบบนี้ จนกระทั่งพบว่า มันก็คล้ายๆ กับเจ้าสำนัก นั่นเอง

วิถีแห่งเจ้าสำนัก

เร่ิมจากสร้างสรรค์ผลงานที่ยิ่งใหญ่ ผลิตภัณฑ์ที่สุดยอด ไม่ว่าจะเป็นยอดวิชา, ความรู้, คำปรึกษา
รักษาองค์กรให้เล็ก ใช้การบริหารจัดการน้อย ซึ่งหากเริ่มด้วย “ความชอบ” หรือ “ศรัทธา” แล้ว ทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น แต่ในอดีตก็คงเห็นข้อเสียที่ว่า การสืบทอดมักจะมีปัญหา กรณีนี้องค์กร Opensource ออกแบบมาดีมาก คือ มีปัญหาก็แยกไปทำต่อได้เลย (เหมือนดาวน์โหลดวิทยายุทธท่านเจ้าสำนัก แล้วไปสร้างสำนักใหม่ได้ทันที) ส่วนพระพุทธเจ้าใช้วิธี “มีปัญหาก็ยึดพระธรรม ไม่ให้ยึดบุคคล” ซึ่งทำให้ผมคิดว่า หากไม่สามารถกลั่นกรองทุกอย่างเป็นคัมภีร์ระดับนั้นได้ บริษัทก็ควรเกิดและดับไปตามเวลาต่างหาก จะสร้างองค์กรอมตะไปทำไม?
ยุ่งเกี่ยวกับอำนาจให้น้อย ไม่รับใช้รัฐมากนัก ไม่แสวงหาลาภยศมากนัก เพราะ “คนรวยก็มีปัญหาของคนรวย”, “ข้าราชการก็มีปัญหากับโครงสร้างเสมอ” ฯลฯ เมื่อไม่ต้องรับ input แย่ๆ จากหน่วยงานขนาดใหญ่ที่มีปัญหา ก็สามารถทำให้เจ้าสำนักสามารถทุ่มเทให้กับยอดวิชาของตนเองได้เต็มที่
ผลตอบแทนที่เจ้าสำนักได้ อาจเป็นตัวเงินไม่มากนัก แต่ปัจจัยพื้นฐาน และความฟุ่มเฟือยทั้งหลาย ก็หามาได้ตามความสามารถ
ทำให้เป็นที่รู้จัก ไม่ว่าจะโดยตรงกับผู้คนโดยรอบ หรือสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่จนกระทั่งมีคนบอกต่อ และมาเชื้อเชิญร่วมสังสรรค์กันเป็นครั้งคราเพราะแม้เจ้าสำนัก ไม่ควรจะแสวงหาลาภยศ มากนัก แต่ผมว่าโดยจริต ก็ยังต้องแสวงหา สรรเสริญและสุข อยู่ดี

ปัจจุบันวิถีแห่งเจ้าสำนัก ผมเห็นว่าต้องเป็นบริษัทเอกชนขนาดเล็ก เพราะอิสระสูงกว่าองค์กรอื่นๆ แม้จะมีปัญหากับระบบแย่ๆ อย่างสรรพากรกับประกันสังคมบ้าง แต่ก็ยังมีพลังที่จะทำอะไรต่อมิอะไร

มิเช่นนั้นก็ต้องนอกระบบไปเลย แล้วให้ในระบบคงความเป็นที่ปรึกษาไว้ แต่เงินที่ใช้ผลักดันทั้งหมดอยู่นอกระบบ

ฯลฯ

เทียบแล้วเหมือนชีวิตแห่งเจ้าสำนักของกระผมก็เหมือนเพิ่งเริ่มต้น ตอนนี้ได้แต่ฝึกวิทยายุทธอยู่ในป่า ได้รับคำเชิญมาไถนาในเมืองบ้างเป็นครั้งคราว ยังต้องเดินทางอีกไกลนัก

เหมือนที่บอกน้องๆ เด็กแม่ฮ่องสอนในค่ายไอทีวัลเลย์ เมื่อสัปดาห์ก่อน ว่า

“จงเลือกวิถีชีวิตที่ยากลำบาก และจงทุ่มเทสายเลือดทั้งสิ้นลงในผลงาน”

ขอคารวะ 1 จอก!!

เพิ่มเติม 24 มิ.ย. 2552: “ทุ่มเทสายเลือดทั้งสิ้นลงในผลงาน” นำมาจากบันทึก เงื่อนไขลูกผู้ชาย