ความอู้บังเกิด ก่อนที่เว็บจะร้างอย่างเลยเถิด เอารูปมาฝากละกันขอรับ

วันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ : ล่องแก่งน้ำเข็กที่เพชรบูรณ์ (ความยากระดับ 3-5 !! – สูงสุดคือระดับ 7 , เห็นว่าเมืองไทยมีสูงสุดแค่ระดับ 6) สูดอากาศดีๆ กินของอร่อยๆ บ้านพักน่ารัก มีเรือให้พาย โอ้ว บรรเจิด

เก็บของลงกระเป๋า
เตรียมไปธุระที่เพชรบูรณ์ (ล่องแก่ง)

มีบ้างที่ถามว่าชีวิตเป็นอย่างไร สบายดีไหม?
และอยากจะทำอะไรต่อ?
หลังจากมีเรื่องว่าอาจจะได้ไปอเมริกา (เมื่อ2-3เดือนก่อน) ผสมปนเปกับการรับจ๊อบเพื่อดูลู่ทางว่า จะเปิดบริษัทเองดีไหม? กระผมก็พบว่า การทำบริษัทเองนั้น ท่าจะเหนื่อยชิบหาย และคงต้อง “มีอะไร” มากกว่านี้ และ การได้ไปอเมริกาด้วยทุนของแฟนอเมริกันของแม่-ที่เพิ่งหย่ากันนั้น- ก็คงชวดซะแล้ว
แล้วเมื่อคิดจะเขียนเรซูเม่ร่อนใบสมัครอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ก็พลันพบว่า เพื่อน(ซึ่งเป็นแฟนเก่า)ของแฟนเพื่อน(นาย ป.-ขาหมู) นั้นเพิ่งเปิดบริษัทคอนเซาท์เอง และชวนกระผมไปทำงานด้วย
เลยได้คุย และได้งาน โดยมีสัญญาปากเปล่าว่า ทำถึงตุลาก่อน แล้วเดี๋ยวดูกันอีกที
อยากจะทำอะไรในชีวิต?
1. อยากไปดูโลก , ตอนนี้กำลังคิดอยู่ว่า จะไปเรียนต่อแบบงูๆปลาๆดี? , จะไปท่องเที่ยวดี? หรือจะไปทำงานแลกเงินดี? หรือจะรอจนกว่าจะมีกำลังและความมั่นคงมากกว่านี้ดี?
2. อยากทำเพลง , เอาละวะ อย่างน้อยสิ้นปีนี้ก็ลองออก CD ซักชุด ทำเองขายเองนี่แหละ ถ้าคาดว่าเจ๊งชัวร์-ก็ไม่เห็นน่ากลัวอะไร
3. อยากทำงานที่มีเวลาพัก
จะว่าไปแล้ว นี่ก็น่าจะเป็นการทำงานแบบที่ใครๆเค้าเรียกกันว่า “งานออฟฟิศ” ครั้งแรกในชีวิต เพิ่งเข้าใจว่า การทำงานที่มีเวลาเข้า-ออก(ก่อน1ทุ่ม) [...]