เราคุยกันครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายนของปีที่แล้ว แต่นั่นก็เพราะเธอทำบราวนี่มาในงาน ReadCamp ครั้งแรก และกระผมก็กินขนมเธอตามสัญชาติญาณเท่านั้น 
อาจจะคุยกันผ่าน Twitter บ้างประปราย แต่ผมและเธอก็ไม่ได้คิดอะไรกัน
จนเมื่อเดือนที่แล้ว หลังจากเจอกันที่ร้านกาแฟที่พัชเล่นดนตรีอยู่และผมชวนเธอมาร้องเพลง คนรอบข้างเธอบอกเธอว่า เธอน่าจะไปด้วยกันกับผมได้ เธอจึงตัดสินใจจีบผมโดยการส่ง Direct Message มาหยั่งเชิงว่า
“คุณเม่นมีแฟนหรือยังคะ (มีคนฝากถาม)”
หลังจากนั้นผมจึงโทรคุยกับเธอเสียนาน ไม่อาจแน่ใจว่าตกหลุมรัก แต่แน่ใจว่าเราน่าจะมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน จึงได้นัดเจอกัน
เจอกันครั้งแรกที่ร้านกาแฟ เธอเอาหนังสือทำมือมาให้อ่านตามที่เคยเล่าให้ฟังว่า ความฝันของเธอคือการเป็นนักเขียน ผมเองจึงเพิ่งได้รู้ว่าตัวหนังสือของเธอน่าอ่านขนาดไหน พร้อมๆ กับที่เพิ่งได้สัมผัสว่าตัวจริงของเธอร่าเริงและเฮฮากว่าตัวอักษรของเธอมากนัก
ราวกับมีอะไรบางอย่าง กำหนดไว้ไม่ให้ผมได้อ่านงานเขียนของเธอก่อนเจอเธอ (บล็อกของเธอล่มในช่วงนั้น) และเธอเองก็ไม่ได้อ่านบล็อกของผมก่อนเจอผม จึงทำให้เราสองคนไม่มีมายาคติที่เจือปนอยู่ในงานเขียน และได้คุยกันอย่างที่ควรจะเรียนรู้กัน
เธอบอกว่า ในวันนั้น ผมกินกาแฟร้อน ฟองนมติดปากและเงยหน้าคุยกับเธอ เธอตกหลุมรักผมในวินาทีนั้น
สำหรับผม ผมคิดว่า หากกล่าวอย่างไม่โรแมนติคที่สุด นี่น่าจะนับเป็น Milestone (หลักกิโล) ของความสัมพันธ์ของเรามากกว่า เพราะยิ่งพบและยิ่งใช้ชีวิตร่วมกัน ก็ยิ่งรักกันมากขึ้นทุกที จนนับได้ยากว่า อะไรเป็นจุดเริ่มต้นของความรัก เมื่อเธอนับว่า เธอตกหลุมรักผมในวินาทีนั้น ผมก็ขอนับว่า ผมเริ่มรักเธอนับจากวันนั้น
แล้วเดทครั้งที่ 3 ของเรา เราก็ตกลงเป็นแฟนกัน และในเวลาต่อมา เพียงไม่กี่ร้อยชั่วโมงที่ใช้ร่วมกัน เราก็ตกลงกันว่า เรามาแต่งงานกันเถอะ แล้วไปใช้ชีวิตร่วมกันที่ปาย เพราะเธอวางแผนจะไปเปิดร้านเค้กที่นั่นอยู่แล้ว และผมเองก็เคยวางแผนว่าจะไป “ตามหาสวนทูนอินของผม” อยู่แล้ว
เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ผมได้รู้สึกว่า ผมไม่ได้ตกหลุมรักความรัก ไม่ได้ตกหลุมรักเพลงที่ผมแต่งให้เธอ ไม่ได้ตกหลุมรักความโรแมนติคอะไรที่รายล้อมอยู่เลย นอกจากรู้สึกว่าเราควรจะใช้ชีวิตร่วมกัน และร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน
เราทั้งสองคุ้นเคยกันรวดเร็วอย่างน่าประหลาด ในฐานะคนที่เชื่อเรื่องชาติภพ และจินตนาการเพ้อเจ้อตามเศษเรื่องเล่าของหมอดู ผมคิดว่า เราน่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกันมาหลายชาติแล้ว แต่ชาติที่แล้วผมตัดสินใจทิ้งเธอไปบวชเป็นพระ (หมอดูหลายคนกล่าว, ผมค่อนเข้างเชื่อ-เพราะตอนเด็กผมโตมากับพุทธศาสนาแบบชาวบ้าน และสภาพแวดล้อมแบบวัดต่างจังหวัด) นั่นทำให้ห่วงโซ่ความสัมพันธ์ของผมและเธอขาดสะบั้นไป
ครั้งแรกที่เรานอนกอดกัน เธอร้องไห้และตัดพ้อว่า ผมหายไปที่ไหนแสนนาน ทำไมเราถึงเพิ่งมาพบกันป่านนี้
ผมบอกเธอว่า ผมขอโทษ อย่างไรก็ตาม เราได้มาพบกันแล้ว และเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
ขอเชิญเพื่อนๆ ทั้งในชีวิตจริง และในโลกอินเตอร์เน็ททุกท่าน มางานแต่งงานของเราจะจัดขึ้นที่ปาย วันที่ 27 ก.พ. 2553 ครับ รายละเอียดจะนำไปไว้ที่เว็บไซต์ร้านเค้กของเรา SweetandMellow.com เร็วๆ นี้
ผมและรมิดา ภาพโดยสองเรา,พัช @ipattt,พี่เอ๋อ @iWhale, อ.จิ กล้อง iPhone
(11 votes, average: 4.91 out of 5)
Loading ...
อ่านแล้วซึ้งมากๆ เลยค่ะ คุณเม่นโรแมนติกมากเลยนะค่ะ
เท่าที่อ่านเจอในพระไตรปิฎกหลายครั้งนั้น
อย่าว่าแต่ในเห็นหน้าเลย แค่ได้ยินชื่อ ความรู้สึกมัน “ตัดเนื้อเยื่อจรดเยื่อในกระดูก”
ในพระไตรปิฎกเขียนไว้อย่างนี้เลย ยิ่งอ่านก็ยิ่งขำนะค่ะ อะไรจะปานนั้น
ขอให้เป็นคู่บุญเกื้อกูลกันจนไปถึงการพ้นทุกข์ถาวรนะคะ ^_^
ยินดีกับพี่จี้และคุณเม่นด้วยค่ะ
ทำไมตอนเราไป Readcamp แล้วไม่เจออะไรอย่างงี้บ้างหว่า
ยังอาจไม่จบนะคะ แต่อยากแซว ฮิ้วววววววววววววววววววววววววววววว
หนูเชื่อว่าผู้ใดที่สามารถนอนห้องเดียวกับพี่เม่นโดยสนิทได้ ผู้นั้นคือคู่แท้แน่นอนค่ะ 555+
ยังกะสายฟ้าแลบ ไอ้เม่น
ดีใจด้วยที่ชมรมชายโสดหายไปอีกหนึ่งล่ะ
อยากไปงานแต่ง แต่ยังไม่รับปากนะ
มันไกลสำหรับกูมาก แต่ก็จะพยายามให้ถึงที่สุด
ชีวิตเหมือนฝันเลยนะครับ ยินดีด้วยครับผม ^ ^
โรแมนติกมากครับ ผมอ่านบล็อคคุณเม่นมานานครับ ไม่เคยคอมเม้นเลย วันนี้คงต้องคอมเม้น “ขอแสดงความยินดี และขออวยพรให้มีความสุขมากๆนะครับ”
ขอทราบเทคนิคการนอนห้องเดียวกับ คุณเม่น ให้หลับสนิทโดยไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยหน่อยขอรับ คุณแองจี้ เพื่อเป็นวิทยาทานแก่หลายคนที่จะมีสามีนอนคำรามเป็นสเต็ป up and down
ผู้จัดการกองทุนเสียตังเป็นแสนแขนไม่ได้จับ （แต่ปล้ำเลย）
ดีใจด้วยครับ ทุกอย่างคงกำลังเป็นสีชมพูสดใสไปหมด.. ผมอยากรู้สึกแบบนี้บ้างจังครับ
ติดตามผลงานมาโดยตลอด
ยินดีด้วยครับ
ตามอ่านมาก็ได้สักพักแล้วละครับแต่ไม่เคยเสนอตัวเลย
วันนี้ขออวยพรหน่อยละกันครับ
ให้ชีวิตคู่ที่กำลังจะดำเนินเป็นไปอย่างราบรื่นนะครับ
อ่านแล้วจี๊ดเลย
รักกันนานๆ นะครับ
เป็นกำลังใจให้คู่รักคู่นี้ครับ
“เป้าหมายของการเดินทางเป็นสิ่งสำคัญครับ
แต่อย่าลืมความสุขระหว่างการเดินทางนะครับ”
หวังว่าทั้งสองจะช่วยเก็บเกี่ยวความสุขให้กันและกันตลอดไปครับ
ยินดีด้วยนะครับ เพิ่งสละโสดเมื่อเดือนที่แล้วเหมือนกัน อิ อิ
ในฐานะรุ่นน้องวิศวฯ จุฬาฯ และชาว Twitter ได้ติดตามความรักระหว่างพี่ทั้งสองคนทาง Blog ของพี่เม่นและ Twitter ของพี่ทั้งสองคน…ยินดีกับพี่เม่นและพี่จี้ด้วยนะครับ น่ารักมากๆ ช่างโรแมนติกซะจริงๆครับ
ขอให้มีความสุขตลอดไปทุกภพชาติ
เอากะเขาบ้าง…. ในฐานะที่ผมเป็นเพื่อนร่วมโลก (อินเตอร์เน็ต) ขอแสดงความยินดีด้วยครับ
โอ้ น่ารักจังเลย โรแมนติกมากๆ ยินดีด้วยนะคะ
จาก ครูเจี๊ยบ iSchool
อิจฉาจัง
ขอแสดงความยินดีด้วยน่ะครับ คุณเม่นน่าจะออกธีมเวิร์ดเพรส วันแห่งความรัก มาสักธีมน่ะครับ อิอิอิ เป็นการฉลอง 555+
ยินดีด้วยครับ ขอให้มีความสุข สดชื่น สมหวัง ในชีวิตคู่ตลอดไป
ผมเป็นเพื่อนในโลกในโลกอินเตอร์เน็ทคนหนึ่งที่มาเยี่ยมเยือนอยู่บ่อยๆ แต่ไม่ค่อยได้แสดงตัว ขออวยพรให้มีความสุขมากๆ นะครับ
แสดงความยินดีล่วงหน้ากับคู่รักโรแมนติกนะครับเม่น
น่ารักไม่ไหวแล้วค่า ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ โรแมนติกมากๆเลย
ยินดีด้วยครับ
ชีวิตคู่ยังอีกยาวไกล ที่แน่ ๆ ไกลกว่า กรุงเทพ – ปาย
อุปสรรคไม่คาดคิดมีมากมาย
ขอให้ผ่านมันได้อย่างราบรื่นครับ
——————————————
บริสุทธิ์ใจจากคนตามอ่านเว็บมาหกเจ็ดปี
สวัสดีค่ะ
ขอสารภาพว่า แอบอ่านเว็บพี่เม่น มาสามเดือนแล้วค่ะ
จากการ Search คำว่า “แรงบันดาลใจ” ใน Googleในวันที่รู้สึกว่า “หมดแรง”
จากนั้น ก็ตามอ่านมาตลอด
บอกไม่ถูกเหมือนกันค่ะ ว่าทำไมต้องมา add ใครก็ไม่รู้ ไว้ใน Favorites
ที่จริง อ่านหมด ตั้งแต่ สัปดาห์แรกแล้ว 555+
พอมาอ่านเจออีกที (ในวันที่หมดแรงเช่นเดิม)
ก็พบว่า อ้าว แต่งงานซะแล้ว
เป็นความรักที่ก่อตัวเร็ว ดีค่ะ
ยังไงก็ ยินดีด้วยมากๆนะค้า ^___^
ยินดีด้วยนะคะคุณเม่นกับจี้*
อ่านแล้วจะร้องไห้ตาม… ดีใจด้วยนะจี้…
อยากไปร่วมงานแต่งด้วยมากมายยยยยยยยยยยยยยยยยยย ^^
[...] และเรื่องราวแห่งรักของเค้าได้ ที่นี่ ครับ… ทำความรู้จักกับเจ้าสาว [...]
ยินดีด้วยครับ โรแมนติกมาก ๆ เลยครับ ขอแอบอิจฉาเล็ก ๆ ในงาน WordCamp นะครับ
อ่านกี่ที ก็ยิ้มได้ทุกที ^^
ได้อ่านความรักของพี่เม่นแล้วรู้สึกประทับใจจังเลยค่ะ โรแมนติกมากๆ
ยินดีด้วยนะคะ
ขอให้พี่เม่นมีความสุข ยิ้มได้ ทุกๆวันนะคะ ^_^
ปล…ต่อไปพี่เม่นแต่งไปอยู่ปายแล้ว อย่าลืมเจียดเวลาเขียนบ็อกดีๆให้ติดตามต่อนะคะ
N’ Puk
ThaiHostSave
อ่านแล้วหัวใจเต้นแรง เขิลลลอ่ะ
คู่เราก็ได้มีโอกาสอยู่ในบางเหตุการณ์ของพี่เม่นกะจี้
ถึงเจอกันช้า แต่ก็ไม่สายเกินไปนะคะ
ยินดีด้วยค่ะ ไปร่วมงานแน่นอน
อ้อ ขอบคุณสำหรับ Presentation งานแต่งด้วยค่ะ
เหนือคำบรรยาย
ยินดีด้วยมาก ๆ ครับ
มันจะโรแมนติกไปถึงไหนว้า…
ยินดีด้วยครับ
แวะมายินดีด้วย….
ขอให้มีความสุขมากมาก ตลอดไป ตลอดปาย ครับ
เจอทีหลังหนูอีกอ่ะ
อกหักจากพี่เม่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ดีใจด้วยค่ะ…
ปล.แต่งงานไปแล้วเหมือนกันค่ะ อิอิ
ว้าย…อีกทีๆ
ย้ายบล็อกแล้วค่ะ…กิกิกิ
[...] จากบันทึก ผมและรมิดา [...]
ก่อนอื่นขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ แวะเข้ามาทั้งๆที่เราไม่รู้จักกัน
พอดีsearchหาชื่อรมิดา เลยได้เห็นความบังเอิญหลายอย่าง
คือลูกสาวดิฉันชื่อ รมิดา ชื่อเล่น เค้ก และที่บังเอิญมากคือวันที่
คุณเม่นจะสมรสตรงกับวันเกิดของเค้กพอดีคือ 27กุมภาพันธ์
เลยขออนุญาตเข้ามาทักทายและแสดงความยินดีด้วยค่ะ
ดีใจได้อ่านเรื่อง ของคุณทั้งสอง และขอให้มีความสุขนะคะ
ยินดีกับ พี่เม่น@iMenn ด้วยน่ะครับ..ขอให้มีความสุขกับชีวิตคู่..น่าอิจฉาจริงๆครับ