แต่ชอบสุดๆ คือ “กูก็แค่ถามเค้าว่า .. มาเล่นเป็นพ่อ แม่ ลูก กันมั้ยจ๊ะตัวเองงงงง”

ชอบมากครับ และก็ตรง “คำพูดที่อยากกล่าว : ผมไม่เชื่อ เรื่อง บาปบุญ แต่เชื่อเรื่อง กรรม”
ทำให้ผมนึกถึงคำสอนจากแนวทางท่านพุธทาส ที่เกี่ยวกับสุญตาในทำนองที่ว่า จะดีหรือชั่ว (นรกหรือสววรรค์)
ก็ไม่น่ายึดถือทั้งสองสิ่ง ตรงนี้ ดีน่าจะแทน + ชั่วน่าจะแทน – ได้ ….

ผมชอบวิธีการหรือแนวคิดพี่เม่นเกี่ยวกับธรรมะ ในมุมมองของคณิตศาสตร์ หรือสมการโปรแกรม
(จากหลายๆบทความของพี่เม่น) ทำให้นึกถึงหนังสือซุนวูของสำนักพิมพ์หนึ่ง ซึ่งมีการแปลต้นฉบับควบคู่กับคำแปล
ผู้เขียนมีแนวคิดว่า ตำราของซุนวูไม่ใช่กวี แต่เป็นตรรกสมการ

โดยส่วนตัวผมเองก็มีแนวคิดนี้กับพุธทศาสนา ว่าคำสอนของพระพุทธเจ้าเหมือนสมการโปรแกรมมากกว่ารูปลักษณ์ที่เห็นเป็นร้อยกรองในไตรปิฏก อย่างเช่นเรื่องอิทัปปัจจยตาที่กล่าวโดยท่านพุททาส มีลักษณะการพิจารณาไปโดยลำดับ ลำดับเป็นชั้นๆ ไป

หมอดู วิศวะ……

เท่ห์ดีนะพี่เม่น……

ฟันธง….ฉัวะๆๆๆๆๆๆ