“คนเราไม่เคยคิดถึงตีน เมื่อรองเท้าไม่กัด
คนเรามักมองไม่เห็นของดีที่ตนมีอยู่ จนเมื่อสูญเสียมันไปแล้ว
ไม่เห็นคุณค่าของสองแขน จนกระทั้งมันอยู่ในเฝือก
ไม่เห็นคุณค่าของงาน (ที่เราว่าแย่ๆ) จนกระทั้งตกงาน
ไม่เห็นคุณค่าของคนรัก (ที่เราว่าไม่ เพอร์เฟ็กท์)
จนกระทั้งเธอหรือเขาไปแต่งงานกับคนอื่น
ไม่เห็นคุณค่าของพ่อเม่ (ที่เราว่า ขี้บ่น)
จนกระทั่งไปงานศพของท่าน”